• برگزاری همزمان نمایشگاه Café Asia 2014، نمایشگاه بین المللی Coffee & Tea Industry 2014 و نمایشگاه Sweets & Bakes Asia 2014
    .

  • مغز دار کردن کیک با استفاده از توت وحشی
    .

  • برگزاری نمایشگاه نان و فرآورده های آردی در چین تایپه موسوم به TIBS 2014
    .

   
   سه شنبه ١١ شهريور ١٣٩٣      
نان دردنيا
نان در دنیا                                                                                                                     BREAD IN THE WORLD

                                                                                                                                     

Pâine în România
نان در رومانی
رومانی با جمعیتی در حدود 22 میلیون نفر، کشوری در جنوب شرقی اروپاست که بین بلغارستان و اوکراین واقع شده و با دریای سیاه نیز هم مرز است. نزدیک به 87 درصد از مردم رومانی را مسیحیان ارتدوکس تشکیل می دهند و حال آنکه بقیه جمعیت این کشور را نیز مسیحیان پروتستان و کاتولیک و تا حدودی مسلمانان تشکیل می دهند. پایتخت رومانی، شهر بخارست، و زبان رسمی این کشور، رومانیایی است. بر اساس آمار منتشر شده در سال 2011 میلادی، سرانه تولید ناخالص داخلی رومانی 600/12 دلار، نرخ تورم 8/5 درصد و میزان بیکاری نیز در این کشور 1/5 درصد برآورد شده است. کشاورزی در رومانی، 9/7 درصد از مجموع تولید ناخالص داخلی و 30 درصد از کل نیروی کار این کشور را به خود اختصاص داده است؛ از محصولات عمده کشاورزی تولید شده در رومانی می توان به گندم، ذرت، جو، چغندر، دانه آفتابگردان و سیب زمینی اشاره نمود.
رومانی در تولید غلات اتحادیه اروپایی (EU) ، نقش مهمی را ایفا می کند. مجمع بین المللی غلات (IGC) در گزارش ماه سپتامبر خود میزان تولید غلات رومانی در سال زراعی 13-2012 میلادی را 95/12 میلیون تن برآورد کرده است که به مراتب کمتر از میزان تولید 2/19 میلیون تن محصولی است که در سال زراعی 12-2011 میلادی رقم خورد.
مجمع بین المللی غلات در گزارش ماه سپتامبر خود، همچنین از تولید 9/4 میلیون تن گندم در سال زراعی 13-2012 میلادی در رومانی خبر داده است و این در حالیست که تولید گندم در این کشور در سال زراعی 12-2011 میلادی، 7/6 میلیون تن بوده است.
در افت فاحش تولید غلات رومانی در سال زراعی جاری در مقایسه با سال زراعی گذشته، محصول ذرت بیشترین نمود را داشته است؛ بطوریکه IGC در گزارش خود از احتمال تولید 5/6 میلیون تن ذرت در سال زراعی جاری در رومانی خبر داده است و حال آنکه تولید این محصول در سال زراعی گذشته، 5/10 میلیون تن بوده است. تولید جو نیز در سال زراعی 13-2012، بنا بر گزارش IGC ، حدود 900 هزار تن برآورد شده است که نزدیک به 600 هزار تن کمتر از سال زراعی پیشین است.
بنابر اعلام وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا (USDA) ، انتظار می رود صادرات گندم رومانی در سال زراعی جاری به 6/1 میلیون تن برسد که در مقایسه با سال قبل، حدود 25% کاهش یافته است. در گزارش وزارت کشاورزی آمریکا، صادرات ذرت در سال زراعی 13-2012 میلادی حدود 1/6 میلیون تن برآورد شده است که 42 درصد کمتر از سال پیش از آن است.
از آنجا که رومانی از سال 2007 میلادی به عضویت اتحادیه اروپایی درآمده است، سیاستهای مربوط به اراضی کشاورزی این کشور نیز تحت سیاست کلی کشاورزی اتحادیه اروپایی (CAP) به اجرا درمی آیند. رومانی در اجرای سیاستهای CAP ، نقش بسیار مهمی دارد چرا که داسیان سیولوس، وزیر کشاورزی سابق رومانی، یکی از اعضای عالی رتبه این نهاد اروپایی است که از فوریه 2010 میلادی تاکنون در هیئت مدیره نهاد مذکور فعالیت دارد. از نقشهای مهم وی در CAP می توان به هدایت مذاکرات CAP بعد از سال 2013 میلادی اشاره نمود.
رومانی در مقایسه با برخی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپایی، تمایل بیشتری به توسعه بیوتکنولوژیک از خود نشان می دهد، بطوریکه کشاورزان رومانیایی در زمره اعضای اتحادیه اروپایی قرار دارند که از فرصت تولید و برداشت محصول بیوتکنولوژیک برخوردارند. از جمله محصولاتی که در حال حاضر با اصلاح ژنتیکی و تحت قانون برداشت تجاری در رومانی به عمل می آیند، می توان به «ذرت مقاوم در برابر آفت حشرات MON 180» اشاره نمود.
رومانی به لحاظ سوق الجیشی، برای کشورهای مرکزی و شرق اروپا از اهمیت بسزایی برخوردار است، چراکه رود معروف «دانوب» که مسیر تجاری ترانزیت محصولات غله ای به سمت دریای سیاه است، در این کشور جریان دارد. با این وجود، بارش اندک و دمای هوای بالا در سال 2012 میلادی، بر این شاهراه ترانزیتی غلات، تأثیر نامطلوبی گذاشت.
در سالیان گذشته، وزارت کشاورزی رومانی، همواره از کشاورزان این کشور حمایت کرده است؛ بطوریکه به کشاورزان اطمینان خاطر داده شده است که حتی در دوران قحطی نیز که درآمد این قشر بسیار پایین می آید، از سوی وزارتخانه مذکور مبلغی به عنوان جبران خسارت به آنان تعلق می گیرد. وزارت کشاورزی رومانی تخمین زده است که در این کشور حدود 600 هزار مزرعه تجاری و غیر تجاری وجود دارد و در این اراضی، در فضایی به وسعت 9/1 میلیون هکتار (29 درصد از کل این سرزمین) ، زراعت و برداشت محصول صورت می گیرد.
منابع صنعتی، تولید سالانه آرد در رومانی را 6/1 میلیون تن برآورد می کنند. در این کشور حدود 200 آسیاب و کارخانه تولید آرد فعالیت دارند که ظرفیت تولید بالغ بر 2000 تن آرد در سال را دارا می باشند. صنعت آسیاب آرد رومانی، بیشتر دراطراف شهرهای کونستانتا، تیمیسوارا و باکائو متمرکز شده است بطوریکه 45 درصد از محصول آرد کشور در این نواحی تولید می گردد.
در رومانی، به فراخور مناسبتهای مختلف، نانهای متنوعی تهیه و تناول می گردند که در این قسمت به معرفی برخی از آنها می پردازیم:
نان کولاچی (Colaci)
کولاچی، نان سنتی رومانیایی ها برای ایام کریسمس (تولید حضرت مسیح) است. این نان را با نام فرگالی (frgaly) نیز می شناسند که در زبان رومانیایی به معنای «بریان» است. ریشه واژه کولاچی به زبانهای یونانی، بلغاری و اسلاوی باز میگردد که به معنای «دایره ای شکل و گرد» است.
نان کُوریگی (Covrigi)
کوریگی، جمع کلمه «کُوریگ» است که در اصل نوعی نان رومانیایی نمک دار است که روی آن کنجد می ریزند. مصرف این نان، بیشتر در نواحی مرکزی کشور رواج دارد؛ گفتنی است نان مذکور را در رومانی به عنوان فست فود (غذای آماده) نیز تناول می کنند، ضمن آنکه در برخی نواحی روستایی کشور، در ایام عید، این نان را به یکدیگر هدیه می دهند.
نان کوزوناک (Cozonac)
نوعی نان شیرینی است که مصرف آن در کشورهایی چون آلبانی، بلغارستان، مقدونیه و رومانی رواج دارد. این نان در بلغارستان، اغلب در موعد عید پاک (از اعیاد مسیحیان) تهیه و تناول می گردد. البته کوزوناک را در سایر اعیاد همچون کریسمس و سال نو نیز تهیه می کنند.
نان فریگانِلِه (Frigãnele)
این نان که آن را با نام «نان تخم مرغی» نیز می شناسند، ظاهری شبیه به نان تست فرانسوی (French Toast) دارد.
نان لانگوس (Lángos)
لانگوس در اصل، نوعی نان مسطح (تخت) مجارستانی است که خمیر آن از ترکیب آرد، مخمرو نمک، همراه با آب تهیه می گردد و مصرف آن به تدریج در رومانی نیز مرسوم شده است.
مصرف لانگوس در فصل تابستان، به عنوان یک میان وعده یا نیم چاشت، طرفدارن پرشماری دارد. لانگوس نه تنها در مجارستان و رومانی، بلکه در اتریش نیز نانی پرطرفدار است.
نان لیپی (Lipie)
لیپی، نانی برگرفته از فرهنگ غذایی سنتی رومانیایی ها است که از انواع آرد گندم و به صورت گرد (دایره ای شکل) تهیه می گردد.
www.world-grain.com
http://en.wikipedia.org

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 نان در مراکش (مغرب)
Bread In Morocco
الخُبز فی المَغرب
مراکش (مغرب) با جمعیتی بالغ بر سی و دو میلیون و سیصد هزار نفر، کشوری در شمال غربی قاره آفریقا است که از شمال با دریای مدیترانه، از سمت غرب و شمال غربی با اقیانوس آرام شمالی و از شرق با جمهوری دموکراتیک الجزایر هم مرز است، و از سمت جنوب به صحرای غربی راه دارد. 99 درصد از مردم مراکش پیرو دین اسلام هستند و بقیه مردم این کشور مسیحی می باشند. سرانه تولید ناخالص داخلی مراکش بر اساس برآورد به عمل آمده در سال 2011 میلادی، حدود 5100دلار، نرخ تورم 9/1 درصد و میزان بیکاری نیز در این کشور آفریقایی 9/8 درصد گزارش شده است.
کشاورزی در مراکش 6/16 درصد از مجموع تولید ناخالص داخلی و 6/44 درصد از نیروی انسانی کشور را به خود اختصاص داده است. گفتنی است، زبان رسمی مردم مراکش عربی است، اما زبان فرانسوی نیز در این کشور رایج است. از شهرهای مهم مراکش، می توان به رباط، پایتخت این کشور، و همینطور کازابلانکا اشاره نمود.
اگرچه بخش اعظمی از اراضی مراکش برای کشاورزی مناسب است، اما این کشور قادر به تولید محصولات کشاورزی کافی جهت تأمین نیاز جمعیت خود نیست. مراکش رابطه اقتصادی و تجاری نزدیکی با اتحادیه اروپایی و به ویژه کشورهای اسپانیا و فرانسه دارد. این کشور، یکی از بزرگترین وارد کنندگان غلات به شمار می آید و تأمین کنندگان اصلی آن را تولید کنندگان عمده غلات در اتحادیه اروپایی تشکیل می دهند؛ مراکش همچنین با ایالات متحده آمریکا نیز رابطه تجاری نزدیکی دارد.
مجمع بین المللی غلات (IGC) در گزارش خود در رابطه با بازار تجارت غلات آورده است: مراکش در سال 13-2012 میلادی تلاش فراوانی کرده است تا تولیدات خود را افزایش دهد؛ با این وجود، قحطی های مکرر در این کشور، تولید محصول را به شدت کاهش داده است بطوریکه پیش بینی می شود تولید گندم در مراکش با 40 درصد کاهش، به حدود 5/3 میلیون تن برسد.
مجمع بین المللی غلات (IGC) ، مجموع تولید غلات در مراکش را در سال زراعی 13-2012 میلادی، 8/4 میلیون تن گزارش کرده است که در مقایسه با 4/8 میلیون تن تولید غلات در سال پیش از آن، افت فاحشی را نشان می دهد. از این میزان اندک تولید، 5/3 میلیون تن به گندم و 1/1 میلیون تن به جو اختصاص دارد که در مقایسه با سال زراعی گذشته، به ترتیب 3/2 میلیون تن و 2/1 میلیون تن کاهش یافته اند.
پیش بینی می گردد مجموع واردات غلات مراکش در سال زراعی 13-2012 به 8/7 میلیون تن برسد که در مقایسه با 9/5 میلیون تن واردات در سال زراعی گذشته، مؤید افزایش چشمگیر واردات غلات به این کشور است. از این میزان واردات غلات، 1/5 میلیون تن به گندم اختصاص دارد که 6/1 میلیون تن بیش از سال گذشته است. همچنین 2 میلیون تن ذرت و 600 هزار تن جو نیز بخش دیگری از واردات سال زراعی 13-2012 مراکش را تشکیل می دهند که هر دو در مقایسه با سال قبل، 1/0 میلیون تن افزایش یافته اند.
مجمع بین المللی غلات (IGC) در گزارش خود از گندم مراکش آورده است: یک میلیون تن از مجموع گندم تولید شده در مراکش در سال زراعی گذشته، گندم دوروم بوده است که این میزان،7/0 میلیون تن کمتر از سال پیش از آن است.
بنابر اعلام اتحادیه ملی صنایع آسیابانی مراکش، 180 واحد آسیابانی در این کشور فعالیت دارند. از این تعداد، 120 کارخانه به پردازش و آسیاب گندم برای مصارفی چون تولید نان، بیسکوییت و شیرینی می پردازند؛ و حال آنکه 60 واحد آسیاب دیگر فعال در این کشو،ر به پردازش گندم دوروم به منظور تولید آرد سمولینا برای تولید پاستا و فراورده های مشتق شده از آن مشغولند. گفتنی است، اغلب واحدهای آسیاب مراکش در منطقه کازابلانکا واقع شده اند که به نواحی تولید گندم در این کشور نزدیک تر است. اتحادیه ملی صنایع آسیابانی مراکش، ظرفیت تولید آرد در این کشور را در سال 2009 میلادی 89/7 میلیون تن گزارش کرده است.
همانطور که ذکر شد، فرانسه ( که از دیرباز رابطه تاریخی تنگاتنگی با مراکش داشته است) یکی از عمده ترین فروشندگان غلات به مراکش به شمار می آید؛ بطوریکه 65 درصد از کل خرید گندم نرم مراکش در سال زراعی جاری، از این کشور صورت گرفته است. این در حالیست که کانادا نیز 51 درصد از بازار واردات گندم دوروم مراکش را در سال زراعی جاری تحت کنترل خود آورده است.
مراکش همچنین بصورت بالقوه بازار مناسبی برای صادرکنندگان بریتانیایی و به ویژه بنیاد صادرات غلات بریتانیا (BCE) به شمار می آید. جرج فوربز، رئیس بنیاد مذکور، معتقد است: مراکش، برخلاف دیگر کشورهای شمال آفریقا، از کوتاه بودن مدت زمان رشد محصول به واسطه دیر کاشته شدن آن که از وجود سرمای شدید در ماه های ژانویه و فوریه نشأت می گیرد و همینطور بارشهای اندک رنج می برد.
BCE در گزارشی از واحدهای آسیاب آرد مراکش آورده است: 130 واحد آسیاب آرد در مراکش به آسیاب گندم نرم می پردازند که 80 واحد از این تعداد، آسیابهای صنعتی بسیار عظیم را شامل می شوند که در مناطق شهری از جمله کازابلانکا، رباط و فِس واقع شده اند. گفتنی است، 6000 هزار واحد آسیابانی سنتی (دستی) نیز در مراکش فعالیت دارند.
اما شاید بتوان گفت که عمده ترین نقش در بازار تجارت غلات مراکش را اداره ملی غلات و حبوبات این کشور موسوم به (ONICL) ایفا می کند که در سال 1937 میلادی تأسیس شده و تحت نظارت وزارت کشاورزی و دارایی مراکش فعالیت دارد. این اداره، معمولاً یک چهارم از کل واردات غلات مراکش را مدیریت می کند. بنیاد صادرکنندگان غلات بریتانیا (BCE) در گزارش خود از غلات مراکش، اضافه می کند: ONICL یک میلیون تن آرد را بصورت یارانه ای به اقشار کم درآمد مراکش اختصاص می دهد. ONICL همچنین برای تولید آرد، گندم کشاورزان بومی را خریداری می کند و مابقی نیاز خود را از طریق واردات گندم از سایر کشورها تأمین می کند.
در مراکش نیز همچون دیگر نقاط دنیا، نان های متعددی تهیه و تناول می گردد که در این قسمت به معرفی برخی از آنها می پردازیم:
خُبز (khobz) عنوان متداولترین نوع نان در مراکش است که آن را با اسامی دیگری چون: کسرا (معادل نان به زبان بربری) ، آگروم و پَن (معادل نان به زبان فرانسوی) نیز می شناسند. این نوع نان غالباً بصورت قرص های مسطح و ترد در اجاق یا تنور پخته می شود. خُبز در فرهنگ غذایی مردم مراکش، گاهی جای قاشق و چنگال را می گیرد به نحوی که مردم غذاهای خود را اغلب همراه با این نان تناول می کنند. در تهیه این نان از آردهای مختلفی همچون آرد سفید، سمولینا، گندم و چاودار می توان بهره برد و حال آنکه دانه های زیره سبز و بادیان رومی، جزء لاینفک افزودنی های این نان محبوب به شمار می آیند.
نان پیتای مراکشی (Batbout) یکی دیگر از نان های متداول در مراکش است که آن را با نامهای دیگری همچون "mkhamer" یا "toghrift" نیز می شناسند. این گونه از نان، بافتی نرم و جویدنی دارد و برای تهیه انواع ساندویچ بسیار مناسب است.
نان کراشِل (krachel) نوعی نان شیرینی مراکشی است که در تهیه آن از دانه های کنجد و بادیان رومی استفاده می شود.
نان هارشا (Harcha) یکی دیگر از گونه های نان در مراکش است که از آرد سمولینا تهیه می گردد. ظاهر این نان اگرچه شبیه به نان کماج یا کلوچه انگلیسی است، اما بافت و طعم آن به نان ذرت شباهت بیشتری دارد. تناول این نان را معمولاً برای صرف صبحانه و همراه با یک فنجان چای پیشنهاد می کنند.
از دیگر نانهای مرسوم در مراکش می توان به اسامی ذیل اشاره نمود:
نان سفید (khobz)
نان گندم (khobz dyal Zraa’)
نان تهیه شده از آرد سمولینا (khobz dyal smida)
نان جو (khobz Belboula)
نان کنجدی
www.moroccanfood.about.com/od
www.world-grain.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نان در پاراگوئه
Pan En Paraguay
پاراگوئه، کشوری نسبتاً کوچک در مرکز آمریکای لاتین است که بین دو کشور بزرگ این قاره به نامهای برزیل و آرژانتین محصور شده است.از جمعیت 6/5 میلیون نفری این کشور، حدود 90 درصد کاتولیک و بقیه پیرو سایر مذاهب و ادیان هستند. سرانه تولید ناخالص داخلی پاراگوئه 5500 دلار، نرخ تورم 9 درصد و میزان بیکاری در این کشور نیز 6/6 درصد برآورد شده است. از محصولات عمده کشاورزی این کشور می توان به کتان، دانه سویا، ذرت، گندم، تنباکو، نشاسته مانیوک، انواع میوه جات، سبزیجات، تخم مرغ و شیر اشاره نمود که در مجموع 1/23 درصد از کل تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می دهد. پایتخت پاراگوئه، شهر آسونسیون، زبان رسمی آن اسپانیولی و واحد پول رایج در این کشور گوارانی (PYG) نام دارد.
پاراگوئه در زمینه تولید دانه سویا، در کنار ایالات متحده آمریکا و دیگر همسایگان خود در قاره آمریکای جنوبی ،یکی از کشورهای مطرح جهان به شمار می آید و حال آنکه تولید ذرت نیز در این کشورازاهمیت بسزایی برخوردار است. کارشناسان بر این باورند که پاراگوئه از پتانسیل لازم برای تولید هرچه بیشتر گندم و حتی صادرات آن نیز برخوردار است؛ با این وجود و بنابر اعلام مجمع بین المللی غلات موسوم به IGC، تولید انواع غلات در سال زراعی 12-2011 در این کشور تا حدودی کاهش یافته است بطوریکه IGC میزان تولید دانه سویا در پاراگوئه در سال زراعی 12-2011 را 4/5 میلیون تن گزارش نموده است که حدود نیم میلیون تن کمتر از سال ماقبل آن است. این مجمع تولید ذرت در پاراگوئه را نیز در سال زراعی 12-2011 میلادی حود 8/1 میلیون تن گزارش نموده است که تولید این محصول هم حدود 3/0 میلیون تن کمتر از سال پیش از آن است. جالب آنکه تولید گندم در پاراگوئه کمتر از آن حدی است که در گزارشات ماهانه IGC قابل درج باشد. با این وجود، وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا (USDA) میزان تولید محصول گندم این کشور را در سال زراعی 2011 میلادی 25/1 میلیون تن برآورد کرد و از صادرات حدود 900 هزار تن گندم در سال مذکور خبر داد. این در شرایطی بود که بنا بر اعلام خبرگزاری Mercopress ، میزان صادرات محصول گندم پاراگوئه در سال 2011 میلادی دو برابر آن چیزی بود که USDA اعلام نموده بود. ارزش مالی این میزان صادرات، 33 درصد بیش از دهه گذشته رشد داشته است. دکتر موهان کوهلی (Mohan Kohli) که یکی از کارشناسان برجسته در زمینه کنترل کیفیت گندم به شمار می آید، گندم پاراگوئه را در حال تبدیل شدن به یکی از برندهای مطرح جهان عنوان نموده و گواه ادعای خود را نیز برخورداری این گندم از میزان بالای پروتئین (13 درصد) و کیفیت عالی پخت آن اعلام کرده است. این پیشرفت در بهبود کیفیت گندم پاراگوئه، حاصل سرمایه گذاری و برنامه های پژوهشی موثری است که طی آن هریک دلار سرمایه گذاری در زمینه بهبود کیفیت گندم، 1000 دلار بازگشت سرمایه را برای این کشور به ارمغان آورده است. از جمله حامیان اصلی برنامه پژوهشی دولت پاراگوئه درخصوص بهبود کیفیت گندم، می توان به اتاق صادرکنندگان دانه های روغنی و غلات پاراگوئه، وزارت کشاورزی این کشور و موسسه " کشاورزی تکنولوژی زیستی" اشاره نمود.
درکنار تولید دانه سویا و ذرت بطور عمده و تلاش برای بهبود کیفیت گندم به منظور تولید هرچه بیشتر و صادرات آن، دولت پاراگوئه نیم نگاهی نیز به تولید انرژی و بطور مشخص تولید سوخت با استفاده از غلات دارد و از اینرو صنعت تولید اتانول در این کشور روند رو به رشدی را طی میکند.
اما در رابطه با فرهنگ غذایی مردم پاراگوئه باید اظهار داشت که عادات غذایی این کشور تا حدود زیادی شبیه به مردم جزایر فالکلند و اروگوئه است و گوشت، انواع سبزیجات، نشاسته مانیوک، ذرت و میوه جات در آن جایگاه ویژه ای دارد. در این کشور حدود 70 گونه کیک (Chipa) و گونه های متعدد نان با استفاده از آرد نشاسته مانیوک و آرد غلاتی چون ذرت و گنم تهیه می گردد.
از جمله نانهای مرسوم و متداول در پاراگوئه می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
- Paraguayan Soup Cheesy Corn Bread یا نان سوپ ذرت پنیری که تاریخچه پیدایش جالبی دارد بدین شرح که: دون کارلوس آنتونیو لوپز پادشاه پاراگوئه طی سالهای 1841 تا 1862 میلادی، به خوردن سوپ خامه ای با استفاده از خوراک غلاتی چون ذرت و گندم علاقه بسیاری داشت؛ اما در یکی از روزها، آشپز وی ناخواسته خوراک ذرت را بیش از حد معمول به سوپ اضافه نمود و دیگر فرصتی برای تهیه سوپ مجدد در اختیار نداشت. از اینرو خوراک را داخل اجاق قرار داد و سوپ به عمل آمده بجای حالت آبکی، شمایل یک خوراک کاملاً جامد را به خود گرفت. پادشاه وقت پاراگوئه پس از تناول این سوپ جامد نه تنها آشپز خود را ملامت نکرد، بلکه عنوان "Sopa Paraguaya" یا "سوپ پاراگوئه ای" را نیز برای آن در نظر گرفت و از آن زمان تاکنون این به ظاهر سوپ و در عمل نان غنی و پر تراکم، به طور سنتی در آیین های مذهبی و حتی مراسم عروسی مردم پاراگوئه تهیه و تناول می گردد.
- Chipa یا نان چیپا که هم به شکل شیرینی و هم بصورت نان و با استفاده از ترکیباتی چون پنیر، تخم مرغ و آرد نشاسته مانیوک تهیه می گردد. گفتنی است "Chipa" به نوعی مشهورترین نان کشور پاراگوئه به شمار می آید که تهیه آن امروزه به یک صنعت مبدل شده است.
- Corn Bread (Sopa Paraguaya) یا نان ذرت که همانگونه که از نامش پیداست، از ترکیب غله ای چون ذرت تهیه می گردد. شایان ذکر است که نان ذرت پاراگوئه ای به لحاظ شکل و ترکیب شباهت زیادی به نان سوپ پاراگوئه ای دارد.
- Chipa Guasú که یکی دیگر از گونه های نان چیپا در پاراگوئه است که از غله ذرت تهیه می گردد و به نوعی اصیل ترین گونه نان پاراگوئه ای به شمار می آید. گفتنی است این نان را اغلب بر روی اجاقهای مخصوص پخت نان و کباب موسوم به "asados" می پزند.
- Lampreado یکی دیگر از انواع نانهای پاراگوئه ای است که در تهیه آن از آرد نشاسته مانیوک استفاده شده و بصورت سرخ کرده تناول می گردد.
از دیگر انواع نانها و کیکهای مرسوم در پاراگوئه می توان به نامهایی چون: Chipa so’s ، Mbejú و Milanese اشاره نمود.
www.meals.com
www.world-grain.com
http://en.wikipedia.org

 

 

 

 

 

 

 


Bread in South Korea
نان در کره جنوبی
کره جنوبی با جمعیتی بالغ بر چهل و هشت میلیون و هشتصد و شصت هزار نفر در منتهی الیه شرقی قاره آسیا واقع شده است و تنها با کشور کره شمالی دارای مرز خاکی مشترک است. البته این کشور با ژاپن و چین نیز مرز آبی مشترک دارد و به نوعی می توان شبه جزیره کره را مرز میان دو دریای ژاپن و زرد قلمداد نمود. سرانه تولید ناخالص داخلی کره جنوبی 700/31 دلار، نرخ تورم حدود 4 درصد و میزان بیکاری در این کشور نیز حدود 4/3 درصد گزارش شده است. کشاورزی در کره جنوبی، حدود 6/2 درصد از کل میزان تولید ناخالص داخلی و نزدیک به 4/6 درصد از نیروی کار را به خود مشغول ساخته است و از جمله محصولات کشاورزی این کشور می توان به برنج، جو، سبزیجات، میوه جات، پرورش دام، شیر، تخم مرغ و ماهی اشاره نمود. زبان رسمی مردم این کشور، کره ای و واحد پول رایج آن نیز "وون کره جنوبی" نام دارد.
اگرچه کره جنوبی یکی از سریعترین اقتصادهای رو به رشد و صنعتی شده در سطح جهان را داراست، اما در زمینه تولید غلات، هنوز نتوانسته حتی نیاز داخلی خود را نیز مرتفع سازد. برنامه های دولت برای ارتقاء میزان تولید غلات کشور تنها قادر است بخش ناچیزی ار نیازها را پاسخگو باشد و این کشور همچنان به شدت به واردات انواع غلات وابسته است.
مجموع تولید غلات کره جنوبی به اندازه ای نیست که در گزارشات ماهانه مجمع بین المللی غلات (IGC) قرار گیرد. با این وجود IGC  پیش بینی کرده است که میزان کل واردات غلات کره جنوبی در سال زراعی 12-2011 با کاهش 6/0 میلیون تن نسبت به سال پیش از آن، به 9/11 میلیون تن خواهد رسید که از این میزان واردات، 7 میلیون تن به ذرت اختصاص خواهد یافت و این در شرایطی است که میزان واردات ذرت در سال قبل، حدود 5/7 میلیون تن گزارش شده است. IGC همچنین میزان واردات برنج به کره جنوبی را با 100 هزار تن کاهش نسبت به سال قبل، حدود 300 هزار تن گزارش نموده است.
در گزارش IGC همچنین آمده است که کره جنوبی در سال زراعی جاری حدود 60 هزار تن واردات آرد گندم خواهد داشت که 10 هزار تن بیش از سال ماقبل آن است. از سویی دیگر، وزارت کشاورزی ایالات متحده نیز میزان تولید گندم در کره جنوبی را پس از انتشار خبر افزایش میزان تقاضا برای مصرف آرد تولیدی در داخل کشور، حدود 51 هزار تن عنوان کرده است. در گزارش وزارت کشاورزی ایالات متحده آمده است که برنامه های دولت برای دریافت تسهیلات بانکی به منظور سرمایه گذاری برای خرید گندم داخلی، عامل افزایش میزان تقاضای آرد گندم داخلی بوده است. ضمن آنکه، دولت همچنین برای تولیدکنندگان داخلی گندم، تسهیلاتی را در خصوص ذخیره سازی و انبار این محصول در نظر گرفته است.
تلاش دولت برای تسریع در روند افزایش تولید داخلی گندم به گونه ای است که دولت این کشور اخیراً ضرب الاجل خود برای رسیدن به مرز تولید 200 هزار تن آرد گندم را از سال 2017 میلادی به سال 2015 تغییر داده است. مقامات دولتی بر این باورند که چنانچه این میزان تولید تا سال 2015 میلادی محقق گردد، میزان خودکفائی کشور در زمینه گندم را از رقم فعلی 2/1 درصد به 10 درصد ارتقاء خواهد داد. البته تولید آرد گندم در کره جنوبی در کنار تولید برنج قرار خواهد گرفت و کل اراضی تحت کشت این محصول تا سال 2015 میلادی به 57 هزار هکتار خواهد رسید. از آنجا که دولت کره جنوبی در نظر دارد برنامه خرید جو را تا پایان سال 2012 میلادی پایان دهد، تولید هرچه بیشتر گندم جایگزین خرید جو خواهد شد.
با این حال، قیمتهای بالای آرد گندم، امکان مصرف این محصول را تا حدودی متوقف ساخته است که بخش اعظمی از آن به تحولات ناشی از قیمت جهانی بازار غلات بر می گردد.
از کل آرد گندم مصرفی در کره جنوبی، 1/44 درصد به تهیه و تولید ماکارونی و انواع رشته فرنگی مربوط می شود و حال آنکه 9/12 درصد به تولید انواع فراورده های نانوایی و 8 درصد نیز به تولید محصولات قنادی و شیرینی جات اختصاص می یابد. الباقی محصول آرد گندم این کشور نیز به مصارف ذیل اختصاص می یابد:
- رستورانها 8 درصد
- مصارف خانگی 7/7 درصد
- غذای حیوانات خانگی 3/6 درصد
- سس سویا 6/4 درصد
- کیکهای سنتی 1 درصد
- مصارف صنعتی 8/0 درصد
- سایر مصارف 3/3 درصد
البته بخشی از آرد تولید شده نیز به بخش صادرات و به طور ویژه به کشور ژاپن اختصاص می یابد. به دنبال افت میزان گندم مخصوص رشته فرنگی در استرالیا برای صادرات به کره جنوبی در نیمه دوم سال 2010 میلادی، تولیدکنندگان کره ای برآن شدند تا فرمول آرد مخصوص تولید رشته فرنگی خود را تغییر داده و 20 درصد از آردگندم ایالات متحده را جایگزین آرد گندم وارداتی از استرالیا سازند. البته این نخستین بار نبود که چنین تصمیمی در کره جنوبی اتخاذ گردید چراکه در سالهای 2007 و 2008 میلادی نیز تولیدکنندگان رشته فرنگی حدود 50 درصد از آرد گندم خریداری شده از ایالات متحده آمریکا را جایگزین آرد گندم وارداتی از استرالیا نموده بودند.
در گزارش وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا در خصوص میزان تولید ذرت در کره جنوبی نیز آمده است که این میزان حتی از یک درصد از کل میزان مصرف داخلی مردم نیز فراتر نمی رود. این در شرایطی است که در گزارش جداگانه ای از وزارت مذکور در خصوص میزان تولید برنج در کره جنوبی آمده است که میزان تولید برنج در این کشور در سال زراعی 12-2011 و به دنبال کاهش تمایل برای کاشت برنج بدلیل نوسانات شدید در قیمت آن و عدم توجه کافی از سوی دولت به این بخش، حدود 3/4 میلیون تن خواهد بود.
در خصوص واردات آرد گندم به کره جنوبی، در گزارش وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا آمده است که تقریباً 100 درصد آن وارداتی بوده و اغلب از طریق ایالات متحده، اوکراین، استرالیا، کانادا و روسیه صورت می گیرد.
بنابر اعلام اتحادیه صنعتی آسیابانان کره جنوبی، در این کشور 8 شرکت تولید کننده آرد با مجموع 11 کارخانه  آسیاب آرد مشغول به فعالیت هستند و ظرفیت تولید سالانه این واحدها، مجموعاً به 3082000 تن می رسد که از این میزان 2172000 تن به واقع مصرف می گردد.
در گزارش وزارت کشاورزی ایالات متحده آمده است که در سالیان اخیر، عادت غذایی مردم بطور کامل تغییر یافته و ذائقه مردم کره جنوبی از مصرف برنج به سمت مصرف فراورده های مشتق شده از گندم و پروتئین های حیوانی تغییر یافته است.
طبق گزارش فوق الذکر، کل میزان مصرف دانه سویا در کره جنوبی در سال 13-2012 میلادی، به زحمت به 3/1 میلیون تن خواهد رسید که از این میزان، 920 هزار تن به صورت آسیاب شده و 370 هزار تن نیز به منظور پردازش مواد غذایی مورد استفاده قرار خواهد گرفت. گفتنی است تولید دانه سویا در کره جنوبی، حدود 70 درصد از کل تولید دانه های روغنی در این کشور را به خود اختصاص داده و حال آنکه تولید ترکیبی دانه کنجد و Perilla در مجموع  حدود 25 درصد از کل تولید دانه های روغنی را تشکیل می دهد.
دولت کره جنوبی در رویکرد جدید تجاری خود باایالات متحده آمریکا، اخیراً در پانزدهم ماه مارس سال جاری میلادی قراردادی را با این کشور به امضاء رسانده است که بر اساس آن و بنابر اعلام وزارت کشاورزی آمریکا ،دو- سوم از تعرفه های اعمال شده بر محصولات غذایی و کشاورزی که به کره جنوبی صادر می شوند، حدف خواهد شد که بدین ترتیب به نظر می رسد صادرات محصولات کشاورزی آمریکا به کره جنوبی ظرف سالیان آتی با رشد 9/1 میلیارد دلاری همراه خواهد شد و به حمایت از 16 هزار شغل در آمریکا کمک شایانی خواهد نمود.
اما در خصوص فرهنگ غذایی مردم کره جنوبی باید اظهار داشت که اگرچه این فرهنگ تاحدود زیادی بر محور فراورده های گوشتی، سبزیجات و برنج استوار است، اما مصرف غلات نیز در این کشور یکی از عمده ترین بخشهای رژیم غذایی مردم را به خود اختصاص داده است. افسانه های متعددی در خصوص تاریخچه پیدایش و کاشت غلات در کره جنوبی وجود دارد، اما شاید معتبرترین آنان به جنگجوی افسانه ای کره ای ها به نام "جومونگ" باز می گردد که نخستین بار و بعد از تأسیس امپراطوری جدید "گوگوریو" دانه های جو را از دو کبوتر قاصدی که از سوی مادرش فرستاده شده بودند، دریافت نمود. افسانه دیگری در این خصوص وجود دارد مبنی بر اینکه سه الهه موسس جزایر ججو (Jeju) که مجبور به ازدواج با شاهزادگان منطقه تامنا (Tamna) شده بودند، نخستین بار دانه های 5 غله متنوع را در این کشور کاشته و اساس کشاورزی در کره باستان را پایه ریزی نموده اند.
از جمله غلاتی که پیش تر در کره جنوبی مصرف می شدند، می توان به جو و ارزن اشاره نمود که البته برای مصرف، با گندم، ذرت خوشه ای (sorghum) و گندم سیاه (buckwheat) نیز ترکیب می شدند. مصرف برنج نیز در دوران سه امپراطوری مهم این کشور و بویژه امپراطوری های Silla و Baekje در شبه جزیره کره و بویژه در نواحی جنوبی آن رواج یافت.
رشته فرنگی و ظروف مخصوص آن در کره جنوبی به guksu در زبان کره ای باستان یا myeon در هانجا مشهور است. از آنجا که مصرف رشته فرنگی در کره به دوران باستان باز میگردد، در نتیجه مصرف گندم کمتر از این محصول مورد توجه قرار می گرفته است؛ بنابراین مصرف ماکارونی یا رشته فرنگی تهیه شده از گندم تا سال 1945 میلادی در کره جنوبی متداول نبود.
از اصلی ترین فراورده های غذایی که در کره جنوبی با انواع غلات تهیه می گردند، می توان به نانهای کره ای اشاره نمود که ویژگی های منحصر به فرد و طعم مطبوع آن آوازه جهانی دارد. عمده مواد بکار رفته در نانهای کره ای را آرد گندم، آرد مالت، آرد دانه سویا، نمک، شکر، آب، خمیر ترش یا مخمر و پودر فلفل قرمز تشکیل می دهند. درون برخی از نانهای این کشور را نیز با قهوه موکا یا پوره لوبیا قرمز پر می کنند.
در انتها، برخی از متداولترین گونه های نان در کره جنوبی معرفی می گردند:
- Sora Bread یا نان سورا که نوعی نان اسفنجی است که درون آن را با لایه ای از قهوه موکا یا اسانس آن پر میکنند.
- Sorbo Bread یا نان سوربو که در واقع نوعی نان کلوچه ای است که خمیر آن همان خمیری است که در تهیه انواع شیرینی جات بکار گرفته می شود و در ترکیبات آن آرد، شکر، تخم مرغ و روغن حیوانی به چشم میخورد. سطح خارجی این نان ترد و شیرین و درون آن کاملاً نرم است.
- Gyeongju Bread یا نان گیئونگ جو که آن را به "نان هوانگنام" نیز می شناسند و همانگونه که پیداست سرمنشأ پیدایش آن به منطقه گوانگنام باز میگردد. این نان در واقع نماد شهر گیئونگ جو در کره جنوبی است و در اصل نوعی نان شیرینی است که درون آن را با خمیر لوبیا قرمز پر میکنند.
- Walnut Bread یا نان گردوئی که از ترکیب آرد گندم، جو له شده، گردو و سایر تنقلات همچون بادام و فندوق، روغن دانه انگور، آب، مخمر و نمک دریایی تهیه می گردد.
- Korean Sweet Potato Bread یا نان سیب زمینی شیرین کره ای که از ترکیب سیب زمینی پخته شده شیرین و چاشنی هایی همچون دارچین و جوزهندی تهیه می گردد.
- Korean Sesame Tapioca Bread یا نان نشاسته مانیوک و دانه کنجد کره ای که از ترکیب آرد نشاسته مانیوک و دانه های سرخ کرده کنجد تهیه می گردد و بواسطه شکل چسبنده و پوسته پوسته اش مشهور است.
- Korean Mochi Bread یا نان قهوع موکا که از ترکیب آرد موکا، تخم مرغ، آب و شیر تهیه می گردد و طعمی ترد و در عین حال، بافتی نرم و چسبنده دارد.
- Korean Soybean Flour Bread یا نان آرد سویای کره ای که از ترکیب آرد مالت، آرد دانه سویا و آرد گندم تهیه می گردد. در تهیه این نان، آرد مالت در آب ولرم خیس داده می شود و آب آن با آرد گندم ترکیب و برای مدتی در معرض حرارت ملایم قرار میگیرد و پس از آن آرد دانه سویا بدان افزوده و از خمیر حاصل، نان مذکور تهیه می گردد.
http://en.wikipedia.org
www.ifood.tv
www.world-grain.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نان در عراق
عراق، کشوری واقع در خاورمیانه است که از شمال با ترکیه، از غرب با سوریه، از شرق با ایران و از جنوب با خلیج فارس و کشور کویت هم مرز است. 97 درصد از جمعیت بالغ بر 30 میلیون نفری عراق را مسلمانان شیعه (60 تا 65 درصد) و سنی (32 تا 37 درصد) تشکیل می دهند و 3 درصد مردم نیز از پیروان دین مسیح (ع) و سایر ادیان هستند. اگرچه همگان کشور عراق را با چاههای نفت فراوان و نخلستانهای نواحی گرم و خشک جنوبی آن به خاطر می آورند، اما کشاورزی و کاشت غلات از جمله گندم و جو و برنج نیز در این کشور رواج دارند. بطوریکه6/21 درصد از نیروی کار و 7/9 درصد از کل تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص داده اند. سرانه تولید ناخالصی داخلی در عراق طبق آمار ارائه شده در سال 2010 میلادی، 3800 دلار، میزان تورم 4/2 درصد و نرخ بیکاری نیز 3/15 درصد برآورد شده است. میزان صادرات این کشور در سال مذکور نیز حدود 52 میلیلارد دلار عنوان شده است که عمده آن (حدود 84 درصد) را نفت خام تشکیل می دهد. از مجموع حدود 44 میلیارد دلار واردات این کشور نیز مواد غذایی، دارو و ماشین آلات صنعتی، سهم عمده ای را به خود اختصاص داده اند. گفتنی است پایتخت این کشور عرب زبان، بغداد و نجف، کربلا، موصول و بصره نیز از شهرهای مهم این کشور به شمار می آیند.
سالها حکومت دیکتاتوری در عراق که تحریمهای سازمان ملل و همینطور جنگهای متعددی را برای این کشور به همراه داشت، عراقی ها را به شدت فقیر نموده است به طوریکه حتی تأمین مایحتاج غذایی مردم و بویژه غلات، به یکی از دغدغه های اصلی دولتمردان فعلی عراق مبدل گشته است. وزارت کشاورزی ایالات متحده، طی گزارشی مشکلات موجود در صنایع غذایی عراق را چنین بر شمرده است: ناتوانی در رقابت با مواد غذایی وارداتی از کشورهای همسایه، بی ثباتی، جنگ، راندمان نامناسب میزان تولید محصولات کشاورزی، سطح پایین درآمد، کمبود انرژی  بویژه برق و آب وبالاخره ناکافی بودن مواد اولیه.
اگرچه در شرایط فعلی، عراق تغییر و تحولات عمده اقتصادی و سیاسی و البته چالشهای متععدی را تجربه می کند، اما شرکتهای آمریکایی و اروپایی نسبت به سرمایه گذاری زود بازده در این کشور اقبال فراوانی نشان می دهند.
مجمع بین المللی غلات (IGC) میزان تولید گندم و ذرت در عراق را بسیار کم و غیر قابل ثبت برآورد می کند و حال آنکه میزان تولید جو در این کشور در سال زراعی 12-2011 نیز حدود یک میلیون تن گزارش شده است که 2/0 میلیون تن کمتر از سال ماقبل آن است.
IGC مجموع واردات غلات عراق در سال زراعی 12-2011 را 8/3 میلیون تن گزارش نموده است که 4/0 میلیون تن بیش از سال پیش از آن است. از کل میزان واردات غلات عراق در سال مذکور، 6/3 میلیون تن به گندم اختصاص دارد.
IGC در ادامه گزارش خود آورده است که عراق در بازه زمانی نوامبر سال 2011 تا ژانویه 2012 میلادی، 150 هزار تن گندم از کانادا و در مجموع 250 هزار تن گندم از روسیه برای تحویل در ماههای ژانویه و فوریه سال 2012 میلادی خریداری نموده است.
البته این کشور در سال زراعی 12-2011 میلادی 3/1 میلیون تن برنج نیز وارد نموده است که در مقایسه با واردات این محصول در سال ماقبل آن، تغییری نداشته است.
با توجه به نیاز مبرم کشور به استفاده از غلات، دولت عراق مصمم است تا به هر شکل ممکن میزان تولید غلات خود را افزایش دهد. بر همین اساس و بنابر گزارش منتشر شده از سوی شبکه خبری Bloomberg به نقل از صالح حسین جابر، مدیر عامل شرکت دانه های بین النهرین، این کشور تا سال 2015 میلادی و با رشد 74 درصدی، میزان تولید گندم خود را به 3 میلیون تن خواهد رساند. وی در ادامه اظهار داشته است که دولت عراق در نظر دارد تا سال 2015 میلادی، میزان خرید گندم از کشاورزان بومی این کشور را 3 برابر نموده و به حدود 180 هزار تن برساند.
bloomberg همچنین به نقل از حسن اسماعیل ابراهیم، مدیر عامل انجمن غلات عراق، میزان تولید گندم در سال 11-2010 میلادی را حدود 73/1 میلیون تن و مصرف گندم در سال مذکور را حدود 5/4 میلیون تن گزارش می کند. این در شرایطی است که عراق برای سال 2012 میلادی واردات 3 میلیون تن گندم را در دستور کار خود قرار داده است.
شبکه خبری مذکور به نقل از مصدق علی، مدیر عامل شرکت Livestock Service ، از برنامه دولت برای افزایش تولید ذرت زرد به منظور تأمین نیاز مصرفی مردم تا سال 2014 و 2015 میلادی خبر داده است.
بنابر اعلام وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، حدود 200 کارخانه آسیاب آرد خصوصی در عراق فعالیت دارند و متوسط ظرفیت تولید در هریک از این واحدهای آسیاب آرد، 150 تا 200 تن در روز است. همچنین دو شرکت عظیم آسیاب آرد دولتی به نامهای Al Dora و Taji نیز در عراق فعال هستند که ظرفیت تولیدشان در روز به 1000 تن می رسد.
همانطور که ذکر شد میزان مصرف غلات در عراق به گونه ای است که دولتمردان این کشور باید بخش اعظمی از نیاز کشورشان را از طریق واردات تأمین نمایند. از اینرو مسؤولان ذیربط، نظام توزیع منسجمی را در کشور طراحی نموده اند که بر اساس آن بتوانند ماهانه مقادیر مشخصی از آرد گندم، برنج، روغن گیاهی، شکر و حتی شیر خشک را بین شهروندان عراقی توزیع نمایند. بر این اساس و به منظور تأمین ماهانه 9 کیلوگرم آرد گندم و 3 کیلوگرم برنج برای هر نفر، دولت موظف است سالانه 4/4 ملیون تن گندم و 2/1 میلیون تن برنج وارد نماید.
در انتها، برخی از انوع شیرینی ها و نانهای مرسوم در کشور عراق معرفی می گردند:
- الخبز (khubz) ، که نوعی نان مسطح عربی است که همانند بسیاری از کشورهای غرب آسیا، در عراق نیز تناول می گردد.
- بورک (Burek) ، که نوعی نان شیرینی توپر سرخ شده یا پخته شده است که در تهیه آن از نوعی خمیر موسوم به Phyllo استفاده شده و درون آن را با پنیر شور feta ، گوشت ، سیب زمینی و سبزیجات پر می کنند.
- لفا (laffa) ، که نوعی نان پیتا البته به سبک عراقی آن به شمار می آید.
- مرکوک (Markook) ، که نوعی نان مسطح است که مصرف آن بویژه در کشورهای شرق دریای مدیترانه از جمله عراق متداول است.
- پیتا (Pita) ، که مرسومترین و متداولترین گونه نان در کشورهای عربی به شمار می آید.
- سمون (Samoons) ، که یکی دیگر از نانهای مسطح متداول در عراق است.
- کاک (Kaak) که به گونه های مختلف فراورده های مشتق شده از آرد که در جهان عرب و خاور نزدیک تناول می گردند، اطلاق می گردد.
http://en.wikipedia.org
www.world-grain.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Bread in the Philippines
نان در فیلیپین
جمهوری فیلیپین، کشوری در آسیای جنوب شرقی است که در قسمت غربی اقیانوس آرام قرار دارد. در شمال این کشور جزیره ی، تایوان قرار گرفته است. در قسمت غربی فیلیپین و در عرض دریای چین جنوبی، این کشور با ویتنام همسایه است.دریای سولو تا امتداد جنوب غربی بین فیلیپین و جزیره برونئی واقع گردیده و در قسمت جنوب، دریای سلبز این کشور را از مجمع الجزایر اندونزی متمایز می سازد. از ناحیه شرقی نیز، دریای فیلیپین این کشور را محاط کرده است. قرارگرفتن فیلیپین در حلقه آتش اقیانوس آرام و آب و هوای گرمسیری،اگرچه احتمال بروز زلزله را افزایش میدهد، اما همین عوامل این کشور را به یکی از غنی ترین نقاط جهان به لحاظ برخورداری از منابع طبیعی مبدل ساخته است. فیلیپین با در اختیار داشتن 7107 جزیره به سه منطقه لوزسون، بسیایاسی و میندانائو تقسیم می گردد. جمعیت فیلیپین بالغ بر 94 میلیون نفر است که این کشور را به دوازدهمین کشور پر جمعیت جهان مبدل ساخته است؛ این در شرایطی است که حدود 11 میلیون فیلیپینی نیز در خارج از مرزهای این کشور سکونت دارد. پایتخت فیلیپین، کلان شهر مانیل نام دارد که با جمعیتی بالغ بر 11 میلیون نفر، یازدهمین کلان شهر جهان به شمار می آید. مذهب 90 درصد از مردم فیلیپین مسیحیت است و 171 زبان زنده در آن وجود دارد. اگرچه بعد از استقلال فیلیپین از اسپانیا، در سال 1987 میلادی از سوی مجلس این کشور زبانهای فیلیپینی (که گونه ای از زبان باستانی تاگالوگ است) و انگلیسی به عنوان زبان های رسمی کشور اعلام شد، اما جدا از این 2 زبان رسمی که در مانیل بسیار رواج دارد و زبان آموزش و پروش و رسانه ها و دولت این کشورنیز تلقی می گردد، زبانهای دیگری هم متداول هستند که از آن جمله می توان به بیکولانو، سبولانو، ایلوکاند و ... اشاره نمود؛ ضمن آنکه هنوز هم اسپانیایی در برخی نقاط این کشور تکلم می گردد و آثار این زبان هنوز در زبان های رسمی این کشور بخصوص زبان فیلیپینی به چشم می خورد.
از آنجا که جمعیت فیلیپین بسرعت روبه افزایش است، اقتصاد این کشور نیز همگام با این افزایش جمعیت در مرحله گذار از بخش روستایی به سمت صنعتی شدن قرار دارد. با این وجود، هنوز هم بالغ بر یک سوم از جمعیت این کشور در بخش کشاورزی مشغول به فعالیت هستند. البته رویدادهای نابهنگام و غیر مترقیه جوی نظیر وقوع سیل یا قحطی در سالهای اخیر، بر تولید محصولات غذایی در فیلیپین تأثیرات نامطلوبی گذاشته است.
بنابر اعلام مجمع بین المللی غلات (IGC) مجموع غلات تولید شده در فیلیپین (که صرفاً به ذرت اختصاص دارد) در سال 2010 میلادی، 8/6 میلیون تن بوده است که در مقایسه با سال ماقبل آن حدود 5/0 میلیون تن با رشد تولید همراه بوده است. مجموع واردات غلات به این کشور در سال 2010 میلادی نیز 1/3 میلیون تن گزارش شده که 1/0 میلیون تن بیش ازسال 2009 بوده است. از این میزان واردات، 9/2 میلیون تن به محصول گندم اختصاص دارد.
قوت غالب در کشور فیلیپین، برنج است. IGC مجموع تولید برنج در این کشور در سال 2010 را 7/10 میلیون تن اعلام نموده که 1/0 میلیون تن بیش از سال ماقبل آن است. پیش بینی صورت گرفته در خصوص واردات برنج به فیلیپین در سال 2011 از حدود 1/2 میلیون تن حکایت دارد که 4/0 میلیون کمتر از سال 2010 می باشد.
بنابر اعلام وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا( USDA) ، فیلیپین یکی از تولید کنندگان عمده روغن نارگیل در سطح جهان نیز به شمار می آید به طوریکه سالانه حدود 6/1 میلیون تن از این فراورده را تولید می کند. البته طبق آمار ارائه شده از سوی USDA ، عمده غلات مصرفی در فیلیپین در سال زراعی 11-2010 میلادی به گندم مربوط می گردد که تأمین آن از طریق واردات صورت گرفت.
اتحادیه آسیابانان فیلیپین موسوم به PAFMIL در گزارشی، از احتمال افزایش 10 درصدی محصول سالانه آرد این کشور خبر داد که  به نظر می رسد به ایجاد ثبات در قیمت فراورده های مشتق شده از آرد، کمک شایانی نماید. با این حال افزایش قیمت سوخت، تغییر شرایط جوی به نحویکه بر روند تولید جهانی غلات تأثیر منفی گذارد یا حتی افزایش تقاضا برای واردات گندم از چین، از جمله عواملی هستند که به گفته PAFMIL می توانند بر قیمت آرد و فراورده های مشتق شده از آن تأثیر گذار باشند.
دولت فیلیپین در اقدامی مهم، دسترسی به گندم را در کشور افزایش داده است. طبق گزارش منتشر شده از سوی IGC ، رئیس جمهوری فیلیپین در ژانویه سال 2011 میلادی اعلام کرده بود که مالیات گمرکی 3 درصدی اعمال شده بر گندم وارداتی، از جمله عوامل افزایش دهنده قیمت این محصول در کشوراست؛ در نتیجه حذف این تعرفه گمرکی برای مت 6 ماه می تواند در ایجاد ثبات در قیمت گندم، آرد و نان بسیار مؤثر واقع گردد.
طبق آمار و اطلاعات ارائه شده از سوی ریکاردو ام پینکا، مدیر اجرائی اتحادیه آسیابانان فیلیپین (PAFMIL) ، آغاز فعالیتهای آسیابانی در این کشور به قرن 17 میلادی باز می گردد، دورانی که فیلیپین مستعمره امپراطوری اسپانیا به شمار آمد و مبلغین مذهبی برای تهیه شیرینی ویفر ویژه مراسم عشای ربانی (از آیین های مرسوم در دین مسیحیت)، آرد گندم را به عموم مردم معرفی نمودند. گفتنی است نخستین کمپانی آسیاب آرد فیلیپین Republic Flour Mill یا RFM نام دارد که به سال 1958 تأسیس گردیده است.
طبق اظهارات آقای پیکا، تاکنون 12 کمپانی در فیلیپین به تولید آرد گندم می پردازند که از این تعداد، 7 کمپانی به نامهای RFM Foods Corporation ، Liberty Flour Mills ، Wellington Flour Mills ، Pilmico Foods Corp. ، Universal Robina Corp. و Philippine Flour Mills ، عضو اتحادیه آسیابانان فیلیپین هستند و چهار شرکت دیگر به نامهای San Miguel Mills ، Phil Foremost Milling Corp. ، Morning Star Milling Corp. و Delta Milling Corp. ، از اعضای اتاق آسیابانان آرد فیلیپین (CHAMFLOUR) به شمار می آیند. علاوه بر شرکتهای مذکور، کمپانی Monde Nissin Corporation نیز صرفاً برای تهیه محصولات غذایی خود، آرد تولید می کند.
کل گندمی که در فیلیپین پردازش و مورد استفاده قرار می گیرد، از طریق واردات و عمده آن از کشورهای ایالات متحده آمریکا، کانادا و استرالیا تأمین می گردد. اتحادیه آسیابانان فیلیپین، مجموع ظرفیت گندم پردازش شده در کشور را 13360 تن در روز عنوان می کند که بدین ترتیب این میزان در طول یکسال (با پیش فرض در نظر گرفتن عدد 300 برای تعداد روزهای سال) به 008/4 میلیون تن می رسد. با در نظر گرفتن میزان واردات سالانه 2 میلیون تن گندم به فیلیپین به نظر می رسد این صنعت با 50 درصد ظرفیت به کار خود ادامه می دهد.
در فیلیپین، بیشتر نانوایی های کوچک ،به صورت خانوادگی و موروثی اداره می شوند و جالب آنکه از میان کل نانوایی های این کشور، تنها 20 درصد از آنان به صورت مکانیزه و ماشینی نان تولید می کنند و بقیه واحدهای نانوایی همچنان از نیروی کار انسانی برای تهیه خمیر استفاده می کنند. اما آسیابانان در تلاشند تا اوضاع صنعت آرد و نان را بهبود بخشند. در همین راستا اتحادیه آسیابانان فیلیپین (PAFMIL) در نظر دارد در خصوص تولید آرد گندم، برنامه های آموزشی متعددی را به اجرا در آورده و آن را به تمامی نانوایی های کوچک سراسر کشور نیز تعمیم دهد.
گفتنی است، فیلیپین واردات آرد گندم هم دارد به طوریکه طبق گزارش منتشر شده از سوی مجمع بین المللی غلات (IGC) ، در سال زراعی 11-2010 حدود 150 هزار تن آرد گندم به این کشور وارد شده است که حجم انبوهی از این واردات از طریق ترکیه صورت گرفته است. تصمیم دولت مبنی بر واردات آرد گندم، موجبات اعتراض آسیابانان داخلی را نیز به همراه داشته است؛ از اینرو اتحادیه اسیابانان فیلیپین در جهت حمایت از صنعت بومی آسیاب آرد کشور در نظر دارد طرحی به دولت ارائه کند که بر اساس آن به واردات آرد گندم از کشورهای دیگر، تعرفه های گمرکی وارد گردد.
در رابطه با نانهایی که در فیلیپین مصرف می شوند باید اظهار داشت: در این کشور نیز همانند دیگر کشورها، به فراخور آئین ها و مراسم مختلف کشور، نانهای متنوع و خوش طعمی تولید می گردند. اما عمده ترین و در عین حال معروفترین نان مصرفی مردم فیلیپین، Pan de sal (پن د سال) نام دارد که به معنای "نان نمکی" است و همانگونه که از نامش پیداست، سرمنشأ پیدایش آن به دوران حاکمیت و استعمار اسپانیایی ها در این کشور بازمی گردد. این نان گرد (و در پاره ای موارد بیضی شکل) که اغلب به رنگ زرد است و در تهیه آن از ترکیباتی چون آرد، تخم مرغ، خمیر ترش، شکر و نمک استفاده می گردد، به اندازه ای مقوی و کامل است که گاه از آن به عنوان یک وعده غذایی یاد می گردد. شایان ذکر است که طعم و بافت نان نمکی فیلیپینی ها یا همان Pan de sal ، نان Pan de Agua منسوب به کشور پورتوریکو و نانهای ساندویچی مکزیکی موسوم به بولیو (Bolillos) را در اذهان تداعی می کنند. در تمامی نانهای مذکور، فرهنگ پخت نان به روش اسپانیایی را به خوبی می توان مشاهده نمود. گفتنی است Pan de sal را معمولاً در صبح هنگام و همراه با قهوه صرف می کنند.
از جمله نانهای دیگیری که در فیلیپین تهیه و تناول می گردند، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
- ensaymada ، که نوعی نان شیرینی خوش طعم است که با کره تهیه می گردد و روی آن شکر و پنیر می ریزند و تناول آن بویژه در ایام کریسمس بسیار پرطرفدار و متداول است. گهگاه مشاهده می گردد که داخل نان ensaymada را با گوشت و حتی نارگیل پر می کنند.
- pan de coco یا نان نارگیلی، که نوعی نان شیرینی است که درون آن را با ترکیبی از نارگیل و ملاس پر می کنند.
- putok ، که نوعی نان گرد کوچک و سخت است که سطح آن را شکر فراگرفته است. گفتنی است putok در مفهوم تحت اللفظی آن به معنای انفجار است.
- kababayan ، که نوعی نان کلوچه ای شیرین و شبیه به مدال است که تا حدودی به لحاظ غلظت و قوام، مرطوب است.
- Spanish Bread یا نان اسپانیائی، که نوعی نان شیرینی حلقه ای است که به نان کراوسان (پیش از آنکه به صورت هلال درآمده باشد) شبیه است و در تهیه آن از کره و شکر استفاده می گردد.
- Gradenia Bread ، نانی است که به واسطه طعم مطلوب، تازگی، نرمی و ارزش غذایی آن معروف است. گفتنی است کمپانی GBPI ، در روزی که به “Happy Bread Day” یا روز نان شاد معروف است، با همکاری بنیاد کودکان فیلیپین، زمینه لازم برای تهیه این نان توسط صدها کودک را فراهم می آورد.
در پایان لازم است به جشنواره نانی که بر طبق آداب و سنن مرسوم در فیلیپین برگزار می گردد نیز اشاره ای داشته باشیم:
فیلیپین بواسطه آنکه در فاصله زمانی قرون شانزدهم تا هجدهم میلادی تحت سلطه اسپانیایی ها قرار داشته، امروزه به کشوری با جشنواره های متعدد در اذهان عمومی جا افتاده است؛ از جمله جشنواره های مرتبط با نان که در استان باتاناگاس (Batangas) برگزار می گردد، می توان به Tinapay Festival به معنای "جشنواره نان" در منطقه کوئنکا (cuenca) اشاره نمود. در این جشنواره که همه ساله از هفتم تا سیزدهم ماه فوریه و با مشارکت نانوایان فیلیپینی برپا می گردد، در ایام موسوم به ایام شکرگزاری مسیحیان و به منظور بهره مندی از عمر جاویدان، مقام الهه مقدس منطقه کوئنکا که به بانوی صلح شهرت دارد، با تهیه انواع نان و پیشکش نمودن آن به این الهه مقدس پاس داشته می شود.
www.en.wikipedia.org
www.world-grain.com
www.batangas-philippines.com
www.gradenia.com.ph

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


زنی با نان های عجیب!
پاتریشیا هارمون (Patricia Harmon) زنی است که برنده ی جوایز بسیاری در زمینه ی نانوایی خانگی شده است. خانم هارمون برای تهیه ی نان های عجیب با طعمی باورنکردنی در ایالات متحده ی آمریکا شهرت دارد. این خانم 71 ساله تا بحال جوایز زیادی برای نان های خود کسب کرده است. در فستیوال نان سال 2011 ایالات متحده ی آمریکا، خانم هارمون به عنوان یکی از 8 فینالیست آخر از بین 500 شرکت کننده انتخاب شد. او اولین بار در سال 1994 برنده ی جایزه شد و به عنوان اولین جایزه، یک دستگاه پخت نان به او هدیه شد. خانم هارمون می گوید: " من عاشق آشپزی و درست کردن نان هستن و شرکت درمسابقات برای من مانند یک سرگرمی است." تاکنون او حدود 50 هزار دلار برای شرکت درمسابقات جایزه گرفته است. خانم هارمون معتقد است که شرکت در این مسابقات و تهیه ی نان زندگی او را تغییر داده است و باعث شده است که او سفرهای زیادی داشته باشد و تجربیات بسیاری به دست آورد.
یکی از معروف ترین نان های خانم هارمون نانی است که طرز تهیه ی آن در زیر آمده است:
نان انگور با رزماری و روغن زیتون
مواد لازم:
4/1 فنجان دانه میوه درخت صنوبر
4/1 فنجان بعلاوه 2 قاشق غذاخوری آب
2/1 فنجان بعلاوه1 قاشق غذاخوری روغن زیتون (هرکدام جداگانه)
4 فنجان آرد مخصوص نان
2 قاشق چایخوری شکر گرانولا
2 قاشق چایخوری نمک
14 گرم مخمر
2 قاشق چایخوری رزماری تازه و خرد شده
مقدار متناسبی از پنیر Asiago
2/1 فنجان انگور قرمز بدون هسته
طرز تهیه:
دانه های میوه ی صنوبر را بر روی حرارت ملایم می گذاریم و به آرامی هم می زنیم تا برشته شوند و به رنگ قهوه ای درآیند. آب و 2/1 فنجان روغن زیتون را با نمک و شکرمخلوط می کنیم و مخمر را نیز اضافه می کنیم. پس از مخلوط کردن مواد، رزماری، دانه های برشته شده، پنیر و انگور را اضافه می کنیم. اگر خمیر به دست آمده چسبناک بود می توانیم 4/1 فنجان آرد اضافه کنیم. سپس خمیر را به صورت مستطیل بریده و آن را لوله می کنیم. اجازه می دهیم که خمیر 40 دقیقه استراحت کند. نان ها را با 1 قاشق چایخوری باقیمانده از روغن زیتون می پوشانیم و 35 تا 40 دقیقه با حرارت 370 درجه فارنهایت در فر می پزیم.
هر برش از این نان دارای 122 کالری، 3 گرم پروتئین،15 گرم کربوهیدرات،1 گرم فیبر، 6 گرم چربی (1گرم اشباع شده)، 2 میلی گرم کلسترول، 1میلی گرم آهن و 174 میلی گرم سدیم است.
منبع: www.post-gazette.com
 
 

ترتیلا، نانی قدیمی با مصرف کنندگانی جدید...
ترتیلا (tortilla) نامی اسپانیایی است که به معنای کیک کوچک است. ترتیلا همچنین به نوعی از نان مسطح اطلاق می شود که در کشور مکزیک یکی از نان های اصلی محسوب می شود. تا دهه ی گذشته استفاده ازترتیلا به شکل امروزی در کشورهایی به غیر از مکزیک رایج نبود و بنابراین تولید کنندگان نیز نگرانی ای برای تنوع دادن به آن و کیفیت بسیار بالای آن نداشتند. با گسترش یافتن محبوبیت ترتیلا در کشورهای دیگر به خصوص اروپا و ایالات متحده ی آمریکا، مصرف این نان افزایش یافته است و تکنولوژی سابق دیگر جوابگوی حجم تقاضا نیست. برای تأمین نیاز بازار، افزایش تولید باعث استهلاک دستگاه ها و تجهیزات می گردد، تولید کنندگان نیز باید در پی تولید انواع مختلفی از این نان باشند تا گروه های مختلف مصرف کنندگان را راضی کنند. شرکت های تولید کننده ی دستگاه ها در تلاشند تا تجهیزات جدیدتری برای کارخانجات تولید کننده بسازند تا با استفاده از آن ها سرعت و کیفیت تولید بالا رود. امروزه تولید کننذگان، نان های ترتیلای گندم، ذرت و یا حتی چیپس ترتیلا تولید می کنند که هر کدام از این شاخه ها نیز برای خود زیر شاخه های دیگری دارند. با ارتقاء دادن دستگاه ها و تجهیزات کارخانه ها، کیفیت و دقت در تولید محصول نیز بالا می رود و بدین ترتیب مشتریان نیز احساس رضایت بیشتری خواهند داشت. برای مثال امروزه دستگاه هایی برای مسطح کردن خمیر وجود دارد و دیگر نیازی به انجام دادن این کار با استفاده از دست نیست. با وجود این، این دستگاه ها به مرور زمان کیفیت کار خود را از دست می دهند و باید با دستگاه های جدیدتر جایگزین شوند.
یکی از همین دستگاه های جدید که برای مسطح کردن خمیر استفاده می شود دارای سیلندرهایی است که با استفاده از آن ها می توان سرعت کار و همچنین میزان نازک بودن خمیر را از قبل مشخص کرد.
یکی دیگر از تکنولوژی هایی که در زمینه ی تولید ترتیلا باید بهبود پیدا کند، طریقه ی بسته بندی این محصولات است. خطوط پرسرعت تولید ترتیلا می توانند در هر ساعت ده ها هزار تن ترتیلا تولید کنند، اما بسته بندی همیشه  به عنوان یک مشکل بر سر راه این خطوط تولید بوده است. با استفاده از دستگاه های بسته بندی جدید، استفاده از نیروی کار کمتر خواهد شد و همچنین محصولاتی بهداشتی تر تولید خواهند شد.
منبع: www.bakingbusiness.com

 نان در برزیل
Pão No Brasil
برزیل با جمعیتی بالغ بر 156 میلیون نفر، پنجمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور آمریکای لاتین است. این کشور بجز شیلی و اکوادر، با تمام کشورهای آمریکای لاتین مرز مشترک دارد و تقریباً نیمی از قاره آمریکای جنوبی را به خود اختصاص داده است. در شمال برزیل، رودخانه "آمازون" واقع شده که خروشان ترین رود جهان است و یک پنجم آب جاری جهان در آن جریان دارد. همچنین منطقه آمازون، محل بزرگترین و مهمترین جنگل های باران خیز است. قسمت مرکزی برزیل کوهستانی و عمدتاً دارای پوشش جنگلی است. جنوب این کشور نیز که تقریباً دو سوم جمعیت را در خود جا داده، از یک جلگه باریک ساحلی و ارتفاعات بلند تشکیل شده است. در شمال برزیل آب و هوا گرمسیری است و اغلب اوقات سال هوا بسیار گرم و مرطوب است، در حالیکه در جنوب، آب و هوا معتدل است و زمستان های ملایمی  دارد. زبان رسمی این کشور پرتغالی است و گویش های متعددی نیز رواج دارند. زبان انگلیسی هم عمدتاً در مناطق توریستی و محافل تجاری صحبت می شود. پایتخت برزیل، شهر برازیلیا است، اما مهم ترین و مشهورترین مناطق برزیل را "ریودوژانیرو" و "سائوپائولو" تشکیل می دهند.
برزیل، یکی از چهار کشور گروه BRIC متشکل از برزیل، روسیه، هندوستان و چین است که به تعبیر "Jim ONeill" اقتصاددان مشهور، تا سال 2050 میلادی، اقتصاد جهان را به تسلط خود درخواهند آورد. وجود رود آمازون، از دیرباز برزیل را به یکی از غول های جهان اقتصاد مبدل ساخته است.
برزیل بعد از آرژانتین، دومین تولید کننده بزرگ دانه سویا و یکی از صادرکنندگان عمده این محصول در جهان به شمار می آیدمجمع بین المللی غلات (IGC) ، مجموع محصول غله برزیل در سال 2010 میلادی را 7/60 میلیون تن عنوان کرد که در مقایسه با 1/61 میلیون تن در سال 2009، تاحدودی با افت تولید مواجه بوده است. بخش اعظم تولید غله برزیل در سال 2010، به ذرت اختصاص داشته که با تولید 53 میلیون تن، حدود نیم میلیون
تن کمتر از سال ماقبل آن بوده است. اما تولید گندم در برزیل در سال 2010 ، 2/5 میلیون تن برآورد گردیده است که 3/0 میلیون تن بیش از سال گذشته گزارش شده است.
   بر اساس اعلام IGC ، مجموع واردات برزیل در سال زراعی 11-2010 میلادی، 8 میلیون تن بوده است که 4/0 میلیون تن بیش از سال پیش از آن می باشد. ازاین میزان واردات، 8/6 میلیون تن به گندم و 900 هزار تن به ذرت اختصاص دارد. IGC همچنین واردات 400 هزار تن جو را نیز برای این کشور پیش بینی نموده است. گفتنی است،برزیل برای دومین سال متوالی ،7 میلیون تن صادرات ذرت داشته است.
IGC    ، میزان تولید برنج در سال 11-2010 میلادی در برزیل را 8/7 میلیون تن اعلام کرد که یک میلیون تن بیش از سال ماقبل آن بوده است. این در حالیست که واردات برنج در همین سال 600 هزار تن بوده است که 100 هزار تن کمتر از سال قبل از آن بوده و حال آنکه صادرات برنج توسط این کشور با کاهش 200 هزار تنی نسبت به سال قبل از آن، حدود 400 هزار تن برآورد شده است.
   برزیل در سالیان اخیر اشتیاق قابل ملاحظه ای برای استفاده از تکنولوژی زیستی از خود نشان داده است بطوریکه میزان انتخاب دانه سویا بدین منظور حدود 65% و بالاتر برآورد شده است.
   تولید اندک محصول گندم در برزیل بدین معناست که این کشور یکی از واردکنندگان اصلی آرد گندم در سطح جهان به شمار می آید. با این وجود،
بنابر اعلام اتحادیه آسیابانان این کشور موسوم به ABITRIGO ، 200 آسیاب در سطح کشور وجود دارد که از این تعداد، 50 آسیاب عضو اتحادیه مذکور هستند.
IGC    مجموع واردات آرد گندم در برزیل در سال زراعی 10-2009 میلادی را 900 هزار تن اعلام کرده است که 29 هزار تن بیش از سال ماقبل آن است. بیشتر آرد مورد نیاز برزیل از طریق آرژانتین تأمین می گردد که یکی از بزرگترین صادرکنندگان آرد در سطح جهان است.
   برزیل اخیراً در صنعت تولید اتانول بر اساس مزارع نیشکر خود، سرمایه گذاری عظیمی کرده است بطوریکه در این زمینه رتبه دوم جهان را به خود اختصاص داده و به یکی از صادرکنندگان بزرگ اتانول در سطح جهان مبدل شده است. این کشور همچنین افزایش تولید دانه سویا برای تولید سوخت دیزل- زیستی را نیز در دستور کار خود قرار داده است به طوریکه در این زمینه رتبه چهارم جهان را در سال 2009 میلادی با تولید 4/1 میلیون تن به خود اختصاص داد که این میزان، 14% از کل تولید محصول دانه سویا در برزیل را
تشکیل می دهد.
   مجمع بین المللی غلات (IGC) چندی پیش اعلام کرد: دولت برزیل در سال زراعی 11-2010 میلادی
8/53 میلیارد دلار را به حمایت از تولید محصولات کشاورزی اختصاص داده است که این میزان حمایت مالی در مقایسه با سال پیش از آن، 8% رشد داشته است. از مجموع بودجه اختصاص یافته به کشاورزی در برزیل، 1/10 میلیارد دلار به سرمایه گذاری در بخش ذخیره سازی محصولات تعلق دارد چراکه ثبت رکورد جدید در تولید دانه سویا و حجم عظیم ذخائر ذرت فروخته نشده، نیاز به تقویت سیلوها و انبارهای غلات در برزیل را بیش از پیش نمایان می سازد.
   اما نان های برزیلی، همانند دیگر کشورهای آمریکای جنوبی، اغلب از موادی چون پنیر، تخم مرغ و آرد مانیوک (
Manioc flour) که به نام های دیگری چون آرد یوکا (Yuca flour) ، آردمانیهوت (Cassava flour) یا نشاسته مانیوک (Tapioca starch) نیز معروف است، تهیه می گردند. مهمترین و مشهورترین نان برزیل که با استفاده از همین مواد تهیه می شود، نان پنیری یا پائودِکیژو (Pão de quiejo) نام دارد.
"Bread For Brazil"    ، عنوان یک کمپانی خصوصی در برزیل است که به تولید و پخش نان های طبقه بندی شده می پردازد. از جمله نان هایی که در این کمپانی و سایر شرکت
های مخصوص تولید نان در برزیل تهیه می گردند، می توان به نان های سیباتا (Ciabatta Bread) ، نان خشک (Fry Bread) ، نان پیتا (Pita Bread) و Wonder Bread اشاره نمود.
   در پایان خاطرنشان می گردد که در کشور برزیل مجموعه ای از آسیاب، موزه و کارگاه آموزشی مخصوص پخت نان به نام "Colognese" وجود دارد که در شهر ایلپلیس (ilpolis) واقع گردیده و نمایشگاه های متعددی در زمینه هر آنچه به تاریخچه و هنر پخت نان، نانوایی و آسیاب آرد مربوط می شود، در آن به چشم می خورند. (جزئیات و اطلاعات کامل مربوط به مجموعه آسیاب، موزه و کارگاه آموزشی پخت نان Colognese در شماره 74 نشریه نگاه هستی، صفحه 113،
به چاپ رسیده است.)
www.world-grain.com
www.southamericanfood.about.com
www.manta.com
www.e-architect.co.uk/brazil/bread_museum.html
The Book of Living & Working Abroad by David Hampshire

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


The 2nd U.S National Festival of Breads-Wichita, Kansas
برگزاری دومین جشنواره ملی نان آمریکا- ویچیتا، ایالت کانزاس
ج
شنواره ملی نان آمریکا، تنها رقابت آماتور در زمینه پخت نان در ایالات متحده است که بصورت دو سالانه برگزار می گردد و طی آن ارتباط بین تولید کننده و مصرف کننده، در قالب یک جشنواره مفرح، به خوبی برقرار می گردد. در این جشنواره، داوطلبین حضور در مسابقه ابتدا به معرفی نانهای خود می پردازند و در نهایت از میان تمامی شرکت کنندگان، 8 نفر برای حضور در رقابت نهایی که مورد قضاوت 3 داور برتر قرار می گیرد، حضور خواهند یافت. مرحله نهایی دومین جشنواره ملی نان آمریکا، بیست و هشتم ژوئن سال جاری(هفتم تیر ماه) در شهر ویچیتا برگزار گردید و طی آن شرکت کنندۀ  شهر "ردموند" از ایالت "اورگون" به نام خانم ِگیل کولیر (Gale Collier) با ارائه نان ساندویچی کشمشی زود پخت، جایزه ویژه مسابقات سال 2011 به ارزش بیش از 5 هزار دلار که با حمایت مالی کارخانه تولید آرد King Arthur ، شرکت تولید خمیر ترش Fleischmann و انجمن گندم ایالت کانزاس ترتیب داده شده بود را دریافت کرد.
خانم "سیندی فالک" ، استاد بخش تغذیه انجمن گندم کانزاس و مدیر جشنواره ملی نان آمریکا در خصوص برپایی دومین دوره این جشنواره، اینگونه اظهار داشت: "برگزاری دومین جشنواره ملی نان، موفقیت بزرگی بود. 8 شرکت کننده راه یافته به دور پایانی مسابقات، در تهیه نانهای خود خلاقیت فوق العاده ای به خرج داده بودند و با بکارگیری ترکیباتی با کیفیت عالی همچون آرد گندم، کشکش، قره قاط و پنیر، نانهای خوش طعمی آماده کرده بودند. در ابتداء جمعیتی حدود 550 نفر برای شرکت در مسابقه اعلام آمادگی نموده و در جلسات آزاد پخت
نان شرکت کردند و ضمن چشیدن طعم نمونه هایی از نانهای تازه پخت همراه با نانهای ساندویچی دارچینی، از مدل کوچک نمایشگاه تجاری برپا شده، لذت فراوانی بردند."
همانگونه که پیش تر عنوان شد، در رقابت نهایی بین 8 نفر برتر، سرانجام خانم "کولیر" با احراز رتبه نخست، جایزه نقدی 2000 دلاری را دریافت نمود. ضمن آنکه از سوی شرکت تولید خمیر ترش Fleischmann، استفاده رایگان از محصولات
این شرکت به مدت یکسال، به وی اعطا گردید؛ کارخانه تولید آرد King Arthur هم امکان حضور خانم کولیر در مرکز آموزش پخت نان این کمپانی، واقع در شهر نوریچ از ایالت "ورمونت" به صورت رایگان را تقبل نمود. خانم کولیر همچنین جایزه نقدی 500دلاری که با حمایت مالی شرکت "California Raisins" ترتیب داده شده بود را به خود اختصاص داد.
در حاشیه برپایی دومین جشنواره ملی نان آمریکا، پنج تن از کارشناسان حوزه تغذیه و نان در تاریخ بیست و پنجم ژوئن (چهارم تیر ماه) و در قالب بخشی از مراسم
جشنواره، در مهمانسرای فرودگاه هیلتون در شهر ویچیتا، اقدام به برگزاری سمینارهای آزاد آموزشی نمودند.
نخستین سخنران این سمینار، خانم "جین فرای" بود که با ساخت پیکره ای از نان گندم و دانه آفتابگردان، نفر برتر مسابقات حجاری بروی نان در سال 2011 شده بود. وی در این سمینار ضمن تشریح چگونگی خلق اثرش، به آموزش روشهای استفاده از نان در پیکره تراشی پرداخت.
خانم "پائولا گری" از کارخانه آرد King Arthur ، مقاله ای در ارتباط با مبانی بکارگیری خمیر مخصوص نانهای شیرین (شیرمال) ارائه داد.
خانم "شارون دیویس" از اتحادیه نانوایان خانگی، در دو جلسه، نانهای مختلف را مورد بررسی
و کنکاش قرار داد.
"آرون کلانتون" از نهاد ین المللی AIB ، پخت نان با استفاده از غلات کامل را مورد بحث قرار داد.
و بالاخره، "جویس اِسفِلد" از شرکت تولید خمیر ترش Fleischmann ، در رابطه با تهیه نان بدون خمیرگیری، سخنرانی نمود.
اما در خصوص علت برگزاری نمایشگاه ملی نانهای آمریکا در ایالت کانزاس، ذکر دلایل ذیل ضروری به نظر می رسد:
- کانزاس بیش از هر ایالت دیگری
در آمریکا، گندم تولید می کند و تقریباً یک پنجم از کل گندم تولید شده در ایالات متحده، به این ایالت اختصاص دارد و به همین دلیل است که کانزاس را "سبد نان جهان" می نامند.
- کانزاس در زمینه میزان تولید آرد از گندم خود، در میان تمام ایالتهای آمریکا، رتبه دوم را داراست.
- کانزاس سه گونه گندم تولید می کند: گندم قرمز سخت زمستانه، گندم سفید سخت و بالاخره گندم قرمز نرم زمستانه. البته گروهی از مسیحیان روسی
که در سال 1874 میلادی و به جهت اختلاف عقیده در رابطه با آئین غسل تعمید در دین مسیحیت، مجبور به مهاجرت به ایالات متحده آمریکا شده بودند، گندم قرمز ترکیه ای را نیز درهمان سال به این کشور وارد نمودند.
www.nationalfestivalofbreads.com


نان در جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر
"الخجز في جمهوریة الجزائریة الدموقراطیة بالشعب"
جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر، با جمعیتی در حدود 36 میلیون نفر (تا سال 2010 میلادی) ، بزرگترین کشور حوزه دریای مدیترانه می باشد که در غرب قاره آفریقا واقع شده است. این کشور بزرگترین کشور در جهان عرب نیز به شمار می آید، اما در قاره آفریقا، به لحاظ وسعت، پس از سودان در جایگاه دوم قرار دارد و در صورتیکه بخش جنوبی سودان در ماه ژوئیه سال 2011 از این کشور جدا گردد، به پهناورترین کشور قاره آفریقا نیز مبدل خواهد شد. الجزایر از شمال شرقی با تونس، از شرق بالیبی، از غرب با مراکش، از جنوب غربی با کشورهای صحرا، موریتانی و مالی، از جنوب شرقی با نیجریه و بالاخره از سمت شمال با دریای مدیترانه هم مرز است. پایتخت الجزایر، شهر الجزیره و زبان رسمی و پارلمانی این کشور نیز عربی است؛ هرچند زبان "بربر" نیز توسط بسیاری از مردم تکلم می گردد و زبان فرانسوی نیز به لحاظ آنکه این کشور مدتها مستعمره فرانسه بوده است، در بسیاری از نقاط کشور و حتی پارلمان الجزایر رواج داشته و از دوران ابتدایی، در مدارس این کشور تدریس می گردد.
از آنجا که اصلی ترین فراوارده غذایی تهیه شده از گندم  نان است، در این بخش به معرفی تعدای از نانهای متداول در الجزایر خواهیم پرداخت:
- "خبز الدار" یا نان خانگی تهیه شده از خمیر ترش (Khobz Eddar)
 "خبز الدار" متداولترین نان خانگی تهیه شده از خمیر ترش در الجزایر است که در گونه های متنوع و با استفاده از آرد سمولینای گندم دورم تهیه می گردد. در برخی گونه های این نان، به خمیر ترش آن، عسل، شیر، کره و حتی تخم مرغ اضافه می کنند و در برخی موارد نیز روی نان، دانه های کنجد می ریزند.
- نان سمولینا (Semolina Bread)
نان سمولینا، که به لحاظ سادگی ترکیبات
و زمان اندک برای پخته شدن، به "نان ویژه ماه مبارک رمضان" شهرت یافته، در میان مردم الجزایر از محبوبیت فراوانی برخوردار است. نان سمولینا طعمی مابین نان تهیه شده از آرد ذرت (Cornbread) و نان تهیه شده از خمیر ترش دارد.
- ملوئی یا نان مسطح چند لایه (Layered Semolina Flatbread or Melloui)
ملوئی، یکی دیگر از نانهای متدوال در کشور الجزایر است که اغلب در ماه رمضان و بصورت مسطح و چند لایه تهیه می گردد. این نان به لحاظ ظاهری، شباهت زیادی به نان "Paratha" و "roti canais" دارد که به ترتیب، نانهای ویژه
نواحی جنوبی آسیا و مالزی به شمار می آیند.
از دیگر نانهای رایج در الجزایر می توان به این موارد اشاره نمود:
- نان هارشا (Harsha)
-خُبز بسینوج (Khobz be’Sinouj)
www.en.wikipedia.org/wiki/algeria
www.world-grain.com
 

 


 بلغارستان
میروسلاو نایدنوف، وزیر کشاورزی و مواد غذایی بلغارستان در حاشیه مراسم افتتاحیه برداشت محصول گندم سال جاری در نزدیکی روستای "بوژوریشته" در شمال شرق این کشور اعلام کرد: با توجه به عدم تغییرقیمت گندم در سال جاری، قیمت نان هم افزایش نخواهد یافت. وی پیش بینی کرد برداشت محصول گندم در سال جاری حدود 8/3 تا 9/3 میلیون تن باشد که همچون سال زراعی گذشته که با برداشت 4 میلیون تنی همراه بود، میزان برداشت مطلوبی خواهد بود. وی خاطر نشان کرد محصول جو نیز در سال زراعی جاری بین 600 تا 700 هزار تن برداشت خواهد شد.
www.focus-fen.net
 

Bonnieux Bread Museum- France
موزه نان بونیو- فرانسه
ب
ونیو، نام یکی از زیباترین روستاهای استان لوبرون (Luberon) در کشور فرانسه است که جمعیت آن براساس آمار ارائه شده در سال 2004، تنها 1363 نفر برآورد گردیده است .از آنجا که روستای بونیو در نواحی مرتفع کوه لومارین واقع شده،منظره بی بدیلی از دشت پایین روستا و همینطور کوه ها و روستاهای مجاور خود را در اختیار هر گردشگر علاقه مندی قرار می دهد. گفتنی است در قرن نخست میلادی، بونیو که در آن زمان قلمرو وسیعی به شمار می آمده، قسمتی از گذرگاه رومیان باستان از«کادیس» در اسپانیا تا «میلان» در ایتالیا بوده است.
شورای شهر این منطقه در سال 1983 و به واسطه آنکه غلات، آرد و بویژه نان، در تاریخچه، فرهنگ، عادات غذایی و حتی باور های اخلاقی و مذهبی مردم  از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردارند، بر آن شد تا موزه ای مختص به نان را در یکی از خانه های سنتی مستقر در قلب روستای بونیو دایر نماید. موزه ای که به جرأت می توان گفت تنها موزه اختصاصی نان در این
ناحیه از کشور پهناور فرانسه به شمار می آید. نمایشگاه های جذابی که در موزه نان بونیو بر پا می گردند، به خوبی عشق بی حد و حصر مردم فرانسه به نان را نشان می دهند، به گونه ای که تمام نان هایی که در جای جای فرانسه تولید می گردند را می توان به طور یکجا در این موزه ملاحظه نمود.
با توجه به استفاده از نان های فطیر یهودیان، نانهای دوران رومیان و حتی نانهای قرون وسطی، به نظر می رسد رابطه ساختاری بلند مدتی بین تاریخچه زندگی انسان و پیدایش نان در این منطقه وجود داشته باشد؛ از این رو موزه نان بونیو تنها به امر نانوایی منحصر نمی گردد و در قسمت های بالایی این ناحیه، روشهای کشت غلات، تمدن کشاورزی و تجهیزاتی که توسط مردم نواحی علیا یا شمال بونیو به کار گرفته می شده است را مورد کنکاش قرار داده است؛ ضمن آنکه در خصوص اهالی نواحی سفلی یا پایین
منطقه بونیو نیز به مکاشفه روند صنعتی سازی تولید نان و همینطور تجارت شیرینی های جدید و غیره می پردازد.
در این موزه همچنین تاریخچه ای از فن آوریهای مختلف به کار گرفته شده در خصوص تولید گندم، آسیاب، آرد و نان، در کنار معرفی ابزار آلات مرتبط با تهیه و تولید نان به خوبی ارائه گردیده است.
خاطر نشان می گردد که مرکز اسنادی نیز در موزه نان بونیو با هدف تبدیل نمودن این موزه  به ابزار تحقیق پژوهشگران در خصوص پرداختن به مشکلات مرتبط با رژیم غذایی و همینطور غذاهای تهیه شده از محصولات کشاورزی، دایر گردیده است.
www.immosanssouci.com
www.provence-news.com
www.afranceattraction.com

 

 

 

 


 آب پنیر و نان بدون گلوتن!
دانشمندان در مطالعه ی جدید که انجام داده اند، توانستند از پروتئین آب پنیر در تولید نان بدون گلوتن استفاده کنند.ذرات پروتئین آب پنیر در فرایند انعقاد سرد جداسازی شدند. افزودن 4/2 درصد سوسپانسیون پروتئین آب پنیر به نشاسته ی گندم منجر به تولید خمیری شد که قابلیت استراحت داشت و حجم آن تا ml/gram 7/3 افزایش می یافت. نتایج آزمایشات نشان داد که نانی با گلوتن کمتر را با این شیوه می توان تهیه کرد. 
  
منبع:
www.bakingbusiness.com
 

نمایشگاه نانوایی و شیرینی کانادا و آمریکا
اولین نمایشگاه نانوایی و شیرینی کانادا و آمریکا موقعیتی مناسب برای نانوایان این کشورها است تا محصولات و تجربه ی خود را در معرض دید عموم قرار دهند. نمایشگاه کانادا 10-8 مهر (2 اکتبر-30 سپتامبر) در تورنتو، کانادا و نمایشگاه ایالات متحده ی آمریکا 17-15 مهر (9-7 اکتبر) در نیویورک برگزار خواهد شد. این نمایشگاه ها شامل مسابقه ای نیز خواهند بود که در آن شرکت کنندگان و بازدید کنندگان می توانند شرکت کنند و با مواد و تکنولوژی های جدید آشنا شوند. این نمایشگاه اولین نمایشگاه منطقه ی آمریکای شمالی است که بر روی مصرف کننده به طور خاص تمرکز می کند.
برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به وب سایتwww.canadasbakingandsweetsshow.com مراجعه کنید.

استفاده از تکنولوژی مدرن در آذربایجان
آذربایجان در نظر دارد تا با استفاده از تکنولوژی های روز کیفیت نان تولیدی را در این کشور بهبود بخشد. استفاده از دستگاه های جدید علاوه بر بهبود کیفیت می تواند هزینه های جانبی دیگر را نیز کم کند و تأثیری بر کاهش قیمت نهایی محصولات داشته باشد. تابحال در این کشود 8 پروژه ی سرمایه گذاری کلید خورده است. این کشور همچنین کارگاه هایی را نیز در رابطه با چگونگی استفاده از دستگاه های جدید برگزار می کند تا به بهترین شیوه بتواند از این دستگاه ها استفاده کند.
منبع:
 www.baking&snack.com


نمایشگاه نانوایی و شیرینی کانادا و آمریکا
اولین نمایشگاه نانوایی و شیرینی کانادا و آمریکا موقعیتی مناسب برای نانوایان این کشورها است تا محصولات و تجربه ی خود را در معرض دید عموم قرار دهند. نمایشگاه کانادا 10-8 مهر (2 اکتبر-30 سپتامبر) در تورنتو، کانادا و نمایشگاه ایالات متحده ی آمریکا 17-15 مهر (9-7 اکتبر) در نیویورک برگزار خواهد شد. این نمایشگاه ها شامل مسابقه ای نیز خواهند بود که در آن شرکت کنندگان و بازدید کنندگان می توانند شرکت کنند و با مواد و تکنولوژی های جدید آشنا شوند. این نمایشگاه اولین نمایشگاه منطقه ی آمریکای شمالی است که بر روی مصرف کننده به طور خاص تمرکز می کند.
برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به وب سایتwww.canadasbakingandsweetsshow.com مراجعه کنید.


ایالات متحده آمریکا
در نمایشگاه "هنر غذا" که طی روزهای یازدهم تا پانزدهم ماه آوریل (بیست و دوم تا بیست و ششم فروردین ماه) در مرکز هنرهای نمایشی Carnegie برپا گردید، شرکت تولید فراورده های نان "Klosterman" با به نمایش درآوردن تابلوی مونالیزا که به همت اریک برسی، و با استفاده از 50 قرص نان خلق گردیده بود، جلوه خاصی به نمایشگاه مذکور بخشید.
شایان ذکر است که نمایشگاه "هنر غذا" یا "Art of Food" نمایشگاهی سالانه است که در آن هنرمندان و آشپزان برتر منطقه گردهم می آیند و با تلفیق هنر و آشپزی، آثار شگفت انگیزی را در معرض دید علاقه مندان قرار می دهند.
www.kltv.com


برزیل
مقامات وزارت کشاورزی برزیل اعلام کردند: این کشور واردات مواد غذایی از ژاپن را با احتیاط بیشتری ترتیب می دهد تا از سالم بودن مواد غذایی این کشور که پس از زلزله و سونامی اخیر و تخریب یکی از نیروگاه های اتمی ژاپن همگان و بویژه کشورهای آسیایی را نگران ساخته است، اطمینان حاصل نماید.
گفتنی است، برزیل تنها مقدار اندکی مواد غذایی از ژاپن وارد می کند که عمده آن را آرد مخصوص تهیه نان و شیرینی تشکیل می دهد.
www.canadianbusiness.com

نان: كتاب دستورها و تكنيک ها براى نانوايان
در این کتاب، نانوای معروف جفری هملمن هنر نانوایی را به صورت گام به گام برای خوانندگان توضیح می دهد. او که بیش از 30 سال سابقه ی کار در زمینه ی نانوایی دارد سعی کرده است تا تکنیک هایی را از سرتاسر جهان در این کتاب ارائه دهد. این کتاب شامل 118 دستور انواع پخت نان است. این 118 نوع نان، نان های مختلف را از ملیت های متفاوت و متناسب با فصل های مختلف سال را شامل می شوند. هر دستور پخت شامل عکس ها و نقاشی هایی مرحله به مرحله است که کار را برای استفاده کنندگان کتاب آسان تر می کند. کتاب "نان" کتابی است که می توان بارها و بارها از آن استفاده کرد و هر بار مطلبی جدید از آن یاد گرفت.
منبع: www.bakersjournal.com


هند
   از آنجا که مصرف کنندگان فراورده های مشتق شده از نان، همواره به دنبال محصولاتی هستند که ضمن برخورداری از طعم مطبوع، از تازگی و در عین حال ماندگاری مناسبی هم برخوردار باشند، متخصصان شرکت "Gognis" آنزیم جدیدی را به عرصه نانوایی معرفی نموده اند که این خواسته را تحقق می بخشد. آنزیم مذکور که "Nutrilife AS  M" نام دارد، به طور قابل ملاحظه ای از بیات شدن نان جلوگیری به عمل آورده و انعطاف پذیری پوسته نان را نیز ارتقاء می بخشد.
www.fnbnews.com


بلغارستان
   نیکولای تاپاروف، رئیس اتحادیه تولیدکنندگان نان صنعتی و شیرینی در بلغارستان، در مصاحبه با آژانس خبری BTA اعلام کرد: خرده فروشان و توزیع کنندگان بین المللی مواد غذایی در کشورهای اروپای شرقی، نسبت به خریداری و استفاده از نانهای تولید شده در بلغارستان، استقبال بسیار خوبی نشان می دهند.
وی افزود: تقاضای خرید نانهای بلغاری از سوی سایر کشورها، بیانگر کیفیت بسیار مطلوب نانهای تولید شده در این کشور است.
www.emg.rs


کارگاه های کمپین Real Bread
کمپین Real Bread در نظر دارد تا کارگاه هایی آموزشی را در زمینه ی تولید و تهیه ی نان های اصیل بدون مواد افزودنی و نگهدارنده در ماه مارس 2011 برگزار کند. هدف از برگزاری این کارگاه ها زنده کردن دوباره ی طعم نان های طبیعی و اصیل با کیفیتی همچون گذشته است. این کارگhه ها در انگلستان برگزار خواهند شد. این کارگاه ها نانوایان را تشویق می کند که نان را به شیوه ی سنتی و با حفظ ویژگی های خاص هر نان بپزند.
منبع: www.bakeryandsnacks.com


نمایشگاه My Process
نمایشگاه My Process نمایشگاهی بین المللی در رابطه با تجهیزات غذا و تکنولوژی های جدید در صنعت غذا است که 13-10 آبان (4-1 نوامبر) در شیکاگو، ایالات متحده ی آمریکا برگزار خواهد شد. این نمایشگاه با شرکت بیش از 400 شرکت بین المللی و در فضایی بسیار بزرگ برگزار می شود. در زمینه ی نانوایی، این نمایشگاه آخرین تجهیزات و تکنولوژی ها را در رابطه با بسته بندی، آزمایشگاهی و بهداشتی ارائه خواهد کرد. شرکت های بزرگی همچون Sara Lee، General Mills، Kellog ،  ConAgra و بسیاری شرکت های مطرح و معتبر جهانی در این نمایشگاه حضور خواهند داشت.
برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به وب سایت
www.myprocessexpo.com مراجعه کنید.


بسته بندی جدید برای محصولات نانوایی و شیرینی
شرکت Linpac سینی های جدیدی برای محصولات نانوایی و شیرینی ساخته است که خطرات آسیب به محصولات را در حین جابجایی کاهش می دهد. از این سینی ها می توان در داخل جعبه استفاده کرد تا ضریب امنیت بیشتر شود. شرکت Linpac اعلام کرده است که طراحی محکم این سینی ها باعث می شود که ضرر و زیان ناشی از صدمه دیدن محصولات در حین جابجایی بسیار کاهش پیدا کند. برای استفاده از این سینی ها دیگر نیازی به استفاده از لایه های جدا کننده در بین سینی ها نیست. طراحی این سینی به گونه ای است که هرکدام از محصولات را به صورت جداگانه محافظت می کند. استفاده از این سینی ها همچنین این امکان را می دهد تا از مقدار محصولات بیشتری در یک جعبه حمل شود و این برای صرفه جویی در هزینه های باربری نیز مناسب است. این سینی ها بسیار سبک هستند و قابلیت بازیافت برای استفاده ی دوباره را نیز دارند.
منبع: www.foodproductiondaily.com


روند کند بازار محصولات نانوایی ژاپن
پیش بینی های تحلیل گران نشان می دهد که بازار محصولات نانوایی و غلات صبحانه ی ژاپن در چند سال آینده رشد افزایشی نخواهد داشت و حتی ممکن است که روندی کاهشی داشته باشد. در بررسی های جهانی، ژاپن از نظر رشد بازار مربوط به محصولات نانوایی در پایین ترین رتبه ی جهانی قرار دارد. پیش بینی می شود که بازار این محصولات در ژاپن تنها 1 درصد در 5 سال آینده رشد داشته باشد. از نظر تولید محصولات جدید نیز ژاپن مقام هفتم جهان را در سال 2009 داشت که در سال 2010 به مقام دهم تنزل پیدا کرد. در سال گذشته بیشترین میزان رشد بازار ژاپن مربوط به محصولات نانوایی بسته بندی شده بوده است. بیشترین میزان مصرف نان نیز در ژاپن مربوط به مصرف نان سفید بوده است، دلیل این موضوع نیز ارزان بودن این نان نسبت به انواع دیگر و همچنین امکان استفاده ی آن به شیوه های مختلف است.
منبع: www.bakingandsnacks.com

نیجریه

   افزایش 25 تا 30 درصدی قیمت نان توسط نانوایان نیجریه ای، اعتراضات شدید مردم این کشور را بدنبال داشته است. مردم نیجریه که از نان به عنوان "قوت غالب" در میز غذایشان یاد می کنند، این اقدام نانوایان را به نوعی تلاش برای سوق دادن تدریجی مردم به سمت قبرستان می دادند ! این در حالیست که نانوایان نیجریه ای هم به حمایت از تصمیم خود، علت این امر را افزایش هزینه های دیگر مواد غذایی مورد استفاده در تهیه نان، از جمله آرد، شکر و نمک عنوان کرده اند.

www.tribune.com.ng


لهستان
 
  نان در لهستان امروزه به یکی از کالاهای هدف در این کشور برای صادرات مبدل شده است؛ بطوریکه میزان صادرات این محصول در سال گذشته، از مرز 516 میلیون یورو نیز گذشت. این میزان صادرات، تا چهار برابر بیش از سایر فراورده های صادراتی این کشور عنوان شده است. بنابر آمار ارائه شده از سوی وزارت اقتصاد لهستان، صادرات نان و شیرینی این کشور، رشد قابل ملاحظه 9 درصدی را از خود به ثبت رسانده است.
گفتنی است، افزون بر نانهای سنتی مردم لهستان، نانهای ساندویچی تولید شده در لهستان هم استقبال بی نظیر مصرف کنندگان کشورهای مختلف اروپایی از جمله آلمان، بریتانیا، ایرلند، بلژیک، هلند و اسکاندیناوی را به همراه داشته است.
www.polishmarket.com.pl

 


نان ترکیبی
مطالعه ای که اخیراً در اسپانیا انجام شده است نشان می دهد که ترکیبی از آرد چاودار، جو، گندم سیاه و گندم می تواند نانی تولید کند که از نظر ارزش غذایی بسیار غنی است و مزه ای بهتر همراه با ماندگاری بیشتر خواهد داشت. امروزه محققان توصیه می کنند که مردم از نان هایی که حاوی غلات کامل و یا چند نوع از غلات هستند استفاده کنند. غلاتی مانند جو، چاودار، گندم سیاه و دانه ی گل همیشه بهار از غلاتی هستند که ارزش غذایی بالایی دارند و استفاده ی آن ها موجب سلامتی بیشتر مصرف کنندگان می شود. استفاده از چند نوع دانه در تولید نان باعث می شود که تنوع بشتری بوجود بیاید و مصرف کنندگان قدرت انتخاب گسترده تری داشته باشند.  محققان اسپانیایی سعی بر این داشتند که غلات مختلف را با یکدیگر در تهیه ی نان استفاده کنند تا ماندگاری بیشتر و طعمی بهتر برای نان ها ایجاد کنند.
در این مطالعه غلات کهن مانند دانه ی گل همیشه بهار، گندم کاموت، گندم سیاه و چاودار به صورت ترکیبی با آرد سفید گندم در ترکیبات مختلف آزمایش شدند. نتایج مطالعه نشان داد که ترکیبی از جو، چاودار و گندم سیاه همراه با آرد گندم نانی را بوجود می آورد که نه تنها از نظر ارزش غذایی در سطحی بالا قرار دارد بلکه ماندگاری آن نیز از نان های معمولی بیشتر است.
منبع: www.sciencebasednutrition.net


 
 

 


اسیدهای ارگانیک و نان بدون گلوتن
مطالعات جدید نشان می دهد که اضافه کردن فسفات مونوسدیم به خمیر بدون گلوتن تهیه شده از آرد برنج، حجم و بافت آن را بهبود می بخشد. به گفته ی پژوهشگران، فسفات مونوسدیم ماده ای مفید برای جلوگیری از کاهش فسفات و افزایش کلسیم در خون است. گفته می شود که تا بحال هیچ تحقیقی بر تأثیرات مواد اسیدی بر نان های بدون گلوتن انجام نشده است. با وجود این در سالیان گذشته، سرکه به عنوان ماده ای اسیدی به نان ها افزوده می شده تا ویژگی های نان را بهبود بخشد.
هدف این تحقیق، بررسی تأثیرات مواد اسیدی ارگانیک مانند اسید استیک، اسید لاکتیک، اسد سیتریک و فسفات مونوسدیم بر ویژگی های خمیر نان بدون گلوتن است.
در این تحقیق از آرد برنج و شیوه ی پختی با استفاده از 110 درصد آب، 6 درصد روغن، 5 درصد ساکروز، 2 درصد HPMC و 3 درصد مخمر استفاده شد.  با مشاهده ی نتایج، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که حجم و بافت نان با افزودن فسفات مونوسدیم بهبود یافت، بنابراین آن ها دریافتند که فسفات مونوسدیم بیشتر از هر نوع اسید ارگانیک بر این ویژگی نان تأثیر دارد.
منبع: www.alldietsreview.com


غلات کامل، شروعی دوباره
د
ه سال پیش، گروهی از نانوایان تصمیم گرفتند تا نگاهی جدید به غلات کامل و محصولاتی که می توان از آن ها تهیه کرد داشته باشند. آن ها تصمیم گرفتند تغییری در تولید این محصولات ایجاد کنند تا مصرف کنندگان نیز تمایل بیشتری به استفاده از آن ها داشته باشند. تلاش های قبلی در رابطه با وارد کردن غلات کامل به بازار مصرف کننده تقریباً شکست خورده بودند اما این حرکت نانوایان در 10 سال پیش باعث شد که شروعی تازه برای غلات کامل کلید بخورد. این موفقیت بیشتر از همه برای نانوایان بوده است، امروزه شاید در ایالات متحده ی آمریکا، تنها 5 درصد از تولید آرد مربوط به آرد غلات کامل باشد اما استفاده ی نانوایان از همین میزان نیز بسیار چشمگیر است.  به گفته ی یکی از نانوایان آمریکایی، محصولات تهیه شده از غلات کامل آن ها رشدی 36 درصدی داشته است که از 2 درصد در سال 2001 به 38 درصد در سال 2011 رسیده است.
دلیل اصلی ای که مردم را به مصرف غلات کامل تشویق می کند ویژگی های خاص آن ها است. غلات کامل سرشار از فیبر هستند و مصرف فیبر به سلامتی کمک شایانی می کند. در بررسی های که سال های بعد انجام شد، مشخص شد که استفاده از غلات کامل خطر بیماری های قلبی و عروقی را کاهش می دهد و از بسیاری از سرطان ها مانند لثه، کلیه، روده  و بیماری های دیگر جلوگیری می کند. بیشترین تلاش نانوایان در دهه ی گذشته بر این بوده است که محصولات تهیه شده از غلات کامل برای مردم مقبول باشد و مردم تمایل بیشتری به استفاده از آن ها داشته باشند. نانوایان معتقدند که می توانند بازار بهتری برای غلات کامل ایجاد کنند و در سال های آینده مصرف کننده ی بیشتری داشته باشند. امروزه محصولات تهیه شده از غلات کامل انواع مختلفی دارند و در گروه های مختلف طبقه بندی شده اند تا مصرف کننده ی خاص خود را داشته باشند. نانوایان در تلاش هستند تا ویزگی ها هر گروه را به مصرف کنندگان توضیح دهند تا هر گروه از مصرف کنندگان مناسب ترین مجموعه از محصولات را برای استفاده ی خود انتخاب کند.
منبع: www.bakingbusiness.com

     معرفی کمپانی تولید نان Great Harvest- ایالات متحده آمریکا                                                    

کمپانی تولید نان Great Harvest ، یکی از بزرگترین شرکت های تولید نان و فراورده های مشتق شده از آن است که در سطح ایالات متحده آمریکا به فعالیت می پردازد. مقامات ارشد کمپانی Great Harvest بر این باورند که چنانچه شعبه های کوچکتر این شرکت عظیم به موفقیت و پیشرفت دست یابند، در واقع تمام پیکره Great Harvest پیشرفت می کند؛ از این رو همواره تلاش برآن است تا در زمینه های متعددی چون برخورد مناسب با مشتریان، سخاوتمندی در کار، فراهم آوردن محیطی با نشاط و جذاب در نانوایی ها و مراکز فروش نان، تهیه و تولید نان های جدید و مورد توجه مشتریان، و بالاخره ارائه خدمات سریع به مشتریان در جهت تکریم آنان، آموزشهای لازم به فروشندگان تمام نمایندگی های کمپانی Great Harvest داده شود تا ثمره آن کل مجموعه را به سمت موفقیت رهنمون سازد. باور قلبی مقامات کمپانی Great Harvest بر آن است که رمز موفقیت این کمپانی، تعهد در حفظ "صداقت در کار" است که همانا میراث به جا مانده از این برند مشهور در تولید نان به شمار می آید، و این امر میسر نمی گردد مگر با تمرکز بر تجارب مشتریان و پایبند بودن به اصل کنترل مستمر کیفیت محصولات، از این حیث که آیا نان های تولید شده، از آرد دانه کامل غلات و مخلوط با ترکیبات خالص و ناب تشکیل شده اند یا خیر.
به طور اجمالی می توان چنین اظهار داشت که کمپانی Great Harvest ابزارآلات مورد نیاز شرکت های تابعه خود را تولید کرده،آنها را به شرکت ها ارائه می دهد و حتی آموزشهای لازم برای آگاهی از نحوه کار با این ابزارآلات را هم در اختیار آنان قرار می دهد تا این نمایندگی ها بتوانند به تولید نانهایی مطابق با نظر و سلیقه شخصی خودشان مبادرت ورزیده و در نهایت به موفقیت نهایی کل مجموعه Great Harvest که در قرارداد مربوط به امتیاز شرکت هم بدان اشاره شده است، نائل گردند. تبادل اطلاعات جمع آوری شده در زمینه های مختلف مرتبط با تولید نان، در کنار تسهیلات آموزشی متعددی که مجموعه Great Harvest برای گروه های کثیری از نمایندگی های خود فراهم می آورد، موجب گردیده تا تمام صاحبان امتیاز در صنعت تولید نان، به این کمپانی عظیم غبطه خورده و این کمپانی را در صنعت تولید نان الگوی خود قرار دهند.

تاریخچه شرکت

تاریخچه شکل گیری کمپانی Great Harvest به دهه 1970 میلادی باز می گردد. موسسین این شرکت یک زوج جوان دانشجو به نامهای Pete و Laura بودند که در ابتدا صرفاً برای تامین مخارج دانشگاهی خود جهت تحصیل در دانشگاه Cornell ، به تهیه و پخت نان مبادرت می ورزیدند. این دو درسال 1975 میلادی با یکدیگر ازدواج کرده و پس از گشت و گذار ماجرا جویانه خویش در تمامی نواحی شمال تا جنوب "مونتانا" ، اولین نانوایی Great Harvest را در نواحی آبشار "Great Falls" تاسیس نمودند.
آوازه عطر و طعم منحصر به فرد نانهای این زوج که با گندم خریداری شده از کشاورزان بومی و مخلوط نمودن آن با ترکیبات خالص و ناب تهیه می گردید، به سرعت به تمام نواحی منطقه رسید و در نتیجه از آنان درخواست شد تا برای نانوایی شان جواز کسب و امتیازی به نام خودشان درخواست کنند؛ از اینرو، در سال 1978 میلادی، امتیاز انحصاری Great Harvest به این زوج موفق اعطا شد و آنها دومین نانوایی خود را هم در منطقه Kalispell واقع در ایالت Montana راه اندازی نمودند.
با رشد و پیشرفت تدریجی کمپانی Great Harvest، این شرکت به اولین خانواده ای مبدل گردید که به طور مستقل مالکیت و اداره یکی از بزرگترین مجموعه های زنجیره ای تولید نان در ایالات متحده را بر عهده می گیرد. این مجموعه عظیم هم اینک بالغ بر 200 نانوایی و مرکز فروش نان را در نواحی مختلف کشوراز،جمله هاوایی و آلاسکا، تحت برند Great Harvest مدیریت و اداره می کند.

در انتها، شناسنامه کمپانی Great Harvest به اختصار معرفی می گردد:
- عنوان شرکت : Great Harvest
- مدیر عامل : Nido Qubein (از سال 2001 تاکنون)
- رئیس هیئت مدیره : Mike Ferretti (از سال 2001 تاکنون)
- سامانه الکترونیکی :
www.greatharvest.com
- پست الکترونیکی (جهت پاسخگویی به سوالات غذایی) :
nutrition@greatharvest.com
- پست الکترونیکی (جهت ارتباط با رسانه های گروهی) :
kateo@greatharvest.com
- تلفن : 800-442-0424  , 406-683-6842
- نمابر : 406-683-5537
- آدرس پستی : Great Harvest Franchising , Inc. 28 S. Montana Street Dillon , MT 59725
 
نان در صربستان Bread in serbia 

 

جمهوری صربستان با جمعیتی در حدود 7/5میلیون نفر، یکی از کشورهای منطقه بالکان است که بعد از تجزیه یوگوسلاوی سابق در سال 92 میلادی، از این کشور استقلال یافت و به همراه منطقه جدایی طلب مونته نگرو، کشور یوگوسلاوی جدید را تاسیس نمودند که این عنوان هم بعدها با اعلام جدایی مونته نگرو از صربستان تغییر یافت و امروزه جمهوری صربستان به عنوان کشوری مستقل در سازمان ملل متحد به ثبت رسیده است. صربستان از شمال با مجارستان، از شرق و جنوب شرقی با رومانی و بلغارستان، از جنوب با مقدونیه و کوزوو، و بالاخره از غرب و جنوب غربی با کرواسی، بوسنی و هرزگوین و مونته نگرو هم مرز است. زبان رسمی مردم صربستان صربی است، که نزدیک به 88 درصد مردم به آن تکلم می کنند؛ از دیگر زبان های رایج در این کشور که درصد اندکی از اقوام دیگر ساکن در صربستان بدان صحبت می کنند، می توان به زبان های مجاری، بوسنیایی و آلبانیایی اشاره نمود. آب و هوای صربستان در شمال به صورت قاره ای، در نواحی مرکزی به صورت قاره ای و مدیترانه ای و بالاخره در جنوب به صورت گرم و خشک همراه با تابستان های سوزان و زمستان های به شدت سرد گزارش می گردد. از جمله شهرهای مطرح در صربستان می توان به بلگراد (پایتخت)، پانتسوو، نووی پازار، اوزیسته، بور، نیس و نووی ساد اشاره نمود.
 

 

 

نان در صربستان
فرهنگ غذایی مردم صربستان، فرهنگی ناهمگن است که از امپراتوری روم شرقی (بیزانس) و یونان، امپراتوری عثمانی (ترکیه) و همینطور فرهنگ غذایی حاکم بر اتریش و مجارستان، تاثیرات فراوانی پذیرفته است. به طور کلی در صربستان، سه وعده غذایی مشتمل بر صبحانه، نهار و شام تناول می گردد که در این بین نهار صربها بیش از سایر غذاهای آنها از فرهنگ های غذایی مدیترانه ای تاثیر پذیر بوده است. البته صبحانه در کشور صربستان قدمت چندان زیادی نداشته و رواج آن به نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی باز می گردد. با این وجود، صرف صبحانه در این کشور طرفداران بیشماری دارد که در آن چای، قهوه، شیر یا شیر قهوه، همراه با انواع نان و نان شیرینی در کنار کره، پنیر، مربا و خامه و ... ارائه می گردد. نانهای شیرینی در صربستان، جملگی با انواع مربا، گوشت و پنیر پر می گردند؛ برخی از این نان شیرینی ها به صورت هلالی شکل با طعمی شیرین هستند، در حالیکه روی برخی دیگر ازآنها مقداری نمک هم پاشیده می شود. از جمله نان های شیرین مطرح در صربستان می توان به pagačice، paštete، kifle، kiflice، perece، buhtle، pletenice، štapići، zemičke، djevreci، burek، kačamak، popara و proja اشاره نمود.
اما نان در صربستان، همچنان غذای اصلی در سفره ها به شمار می آید و آداب و تشریفات مرتبط با آن، هنوز هم در این کشور با عزت و احترام فراوان اجرا می گردد که از آن جمله می توان به آیین سنتی "نان و نمک" برای خوشامدگویی به مهمانان اشاره نمود. البته نان در باورهای مذهبی مردم صربستان نیز نقش عمده ای را ایفا می کند؛ به طوریکه مردم این کشور بر این باورند که دور ریختن نان، گناهی بزرگ محسوب می شود. اگرچه امروزه در کنار نان، غذاهای دیگری چون برنج، سیب زمینی و ماکارونی هم به طور گسترده به سفره های مردم صربستان راه یافته است، اما صربها هنوز هم نان را به عنوان جزء لاینفک غذاهای خود در کنار سایر غذاهایشان قرار می دهند. 

 

انواع نان در صربستان
امروزه در اکثر نانوایی های صربستان، قرص نانهای گندم سفید 600 گرمی، بیشترین میزان فروش را دارند. هرچند که اخیراً نانهای سیاه و گراهام نیز به واسطه خواص درمانی و رژیمی که دارند، طرفداران خاص خود را پیداه کرده است. با این حال، در مناطق روستایی این کشور، نان هنوز هم در خانه ها و با استفاده از اجاق های خانگی و البته در ابعاد بزرگتر تهیه و تناول می گردد. برخی نان های سنتی که در صربستان پخته می شوند، عبارتند از:
- Devrek (دورِک) ، که نوعی نان شیرینی حلقه ای است.
- Kačamak (کاچاماک) ، که با استفاده از آرد گندم جوشانده، سیب زمینی و در بعضی موارد پنیر فتا تهیه می گردد.
- Pereca (پرتسا) ، که نوعی نیم چاشت شیرین و خوش طعم است که به نان چوب شور آلمانی ها موسوم به Pretzel شباهت زیادی دارد.
- Masonica (ماسونیتسا) ، که با شیر، شکر و برخی چاشنی های محلی تهیه می گردد.
- Soda Bread (نان سودا)
- Languš (لانگوش) ، که نوعی نان مسطح و کاملاً مغز پخت شده به شمار می آید.
- Pogaca (پوگاچا) ، که نوعی نان سفید و مرسوم در کشورهای صربستان، کرواسی و مقدونیه است که غالباً به شکل گرد پخته می شود و به لحاظ طعم و بافت، شباهت زیادی به نان ایتالیایی Vienna دارد. تهیه و پخت پوگوچا در مراسم مذهبی و به ویژه شب کریسمس بسیار مرسوم است؛ به طوریکه مردم مقدونیه (که روزگاری در کنار صربستان و چند کشور
دیگر یوگوسلاوی سابق را تشکیل می دادند) ، در شب کریسمس اقدام به تهیه نان پوگوچا کرده و سکه ای را در آن مخفی می کنند و بر این باورند که یابنده سکه، سالی توأم با شانس و اقبال را پیش رو خواهد داشت.
- Lenten Pgoca ، که نوع دیگری از پوگوچا است که در تهیه آن از تخم مرغ، شیر یا کره استفاده نمی گردد و از این رو بهترین وعده غذایی برای ایام روزه داری و به ویژه پیش از فرارسیدن عید پاک و سالروز ظهور حضرت مسیح (ع) به شمار می آید.
- Cesnica (سسنیتسا) که از آن به "نان پول" هم یاد می شود، نان ویژه ای است که صربستانی ها آن را در صبح روز کریسمس و بعد از روزه داری ایام مربوط به ظهور حضرت مسیح (ع) تهیه و تناول می کنند.
- Slavski Kolac (نان کولاچ) ، نانی است که خانواده های صربستانی در جشنهای مذهبی خود موسوم به Krsna slava و به منظور بزرگداشت مقام یکی از شخصیت های برجسته مذهبی خود، در روزی که به "Patron s day" نامگذاری شده است، تهیه می نمایند.
برخی دیگر از نان های تهیه شده در صربستان که تنها به نام آنها اشاره می گردد، عبارتند از:

Lepinje za Cevapi
- Srpska Proja
- Somun
- Uzice Lepinje

 

گندم در صربستان
با وجود آنکه بحران های اقتصادی اخیر در اتحادیه اروپایی، در کنار متغیر بودن شرایط کاشت و برداشت محصول در سالیان گذشته، موجب گردیده تا قیمت گندم در صربستان از ثبات لازم برخوردار نباشد، اما این کشور با توجه به مساحتی که دارد، همواره جزء کشورهای برتر اروپا در زمینه تولید گندم به شمار می آید؛ به طوریکه در سال زراعی 10-2009 ، نواحی قابل کاشت گندم در صربستان، حدود 560 هزار هکتار برآورد شده است که حدود 73 هزار هکتار بیش از سال زراعی ماقبل آن است. البته به نظر می رسد برداشت نهایی محصول در سال زراعی جاری، دو میلیون تن کمتر از زمان مشابه در سال قبل باشد؛ با این حال متوسط برداشت محصول سالیانه گندم در این کشور هنوز هم در حد قابل قبولی است. گفتنی است، بارشهای سنگین و جاری شدن سیلهای اخیر در اواخر ماه ژوئن، برداشت محصول در صربستان را تا حدودی به تعویق انداخته است. ذخائر گندم صربستان در حال حاضر، حدود 477 هزار تن برآورد می گردد که یک رکورد در این زمینه به شمار می آید وبا اضافه شدن گندم برداشت شده در سال جاری به این رقم، صربستان قادر خواهد بود تا حدود 440 هزار تن از محصول گندم خود را در سال زراعی 10-2009 به سایر کشورها صادر نماید.
اما آنچه بیش از میزان برداشت محصول برای صربها حائز اهمیت است، تقدس گندم و حفظ شأن و منزلت نان است.

آئین های مربوط به گندم و نان در صربستان
همانگونه که ذکر شد ، گندم در فرهنگ مردم صربستان از جایگاه بسیار والایی برخوردار بوده و در بسیاری از آئین های مذهبی صربستان به کارمیرود؛مثلاً در یکی از اعیاد این کشورموسوم به "روز نیکلاس مقدس" مادر خانه در آستانه میلاد حضرت مسیح (ع) ، بذر گندمی می کارد و زمانی که این گندم جوانه می زند یادآور این نکته است که میلاد حضرت مسیح (ع) نزدیک است.
Koljivo که در برخی موارد از آن به Zhito (ژیتو) نیز یاد می گردد، ظرفی است محتوی گندم پخته شده که در مراسم مذهبی کلیساهای ارتدوکس صربستان مورد استفاده قرار می گیرد. Koljivo (کولیوو) را می توان تا حدودی با Kutia (کوتیا) در لهستان مقایسه نمود، با این تفوات که لهستانی ها "کوتیا" را منحصراً در شب عید میلاد مسیح (ع) صرف می کنند، اما مسیحیان ارتدوکس، دسر یا "پودینگ گندم" را در مناسبت های مختلفی چون روز کریسمس، بعد از مراسم خاکسپاری و در اولین جمعه مربوط به ایام روزه داری مسیحیان میل می کنند.
در گذشته ای دور و در هنگام فرارسیدن روز میلاد مسیح (ع) در صربستان، پدر خانواده، پسر ارشد را به جنگل می فرستاد تا شاخه ای از درخت بلوط را چیده و با خود به خانه بیاورد. سپس پدر حصیری را روی میز پهن می نمود تا به نوعی تداعی کننده بی آلایش بودن تولد مسیح باشد و در ادامه،در چهار گوشه اتاق پذیرایی نیز گردو و گندم قرار می داد وپس از آن، همراه با دیگر اعضای خانواده برای همه آروزی سلامتی و کامیابی می نمود.

 

گندم در صربستان
با وجود آنکه بحران های اقتصادی اخیر در اتحادیه اروپایی، در کنار متغیر بودن شرایط کاشت و برداشت محصول در سالیان گذشته، موجب گردیده تا قیمت گندم در صربستان از ثبات لازم برخوردار نباشد، اما این کشور با توجه به مساحتی که دارد، همواره جزء کشورهای برتر اروپا در زمینه تولید گندم به شمار می آید؛ به طوریکه در سال زراعی 10-2009 ، نواحی قابل کاشت گندم در صربستان، حدود 560 هزار هکتار برآورد شده است که حدود 73 هزار هکتار بیش از سال زراعی ماقبل آن است. البته به نظر می رسد برداشت نهایی محصول در سال زراعی جاری، دو میلیون تن کمتر از زمان مشابه در سال قبل باشد؛ با این حال متوسط برداشت محصول سالیانه گندم در این کشور هنوز هم در حد قابل قبولی است. گفتنی است، بارشهای سنگین و جاری شدن سیلهای اخیر در اواخر ماه ژوئن، برداشت محصول در صربستان را تا حدودی به تعویق انداخته است. ذخائر گندم صربستان در حال حاضر، حدود 477 هزار تن برآورد می گردد که یک رکورد در این زمینه به شمار می آید وبا اضافه شدن گندم برداشت شده در سال جاری به این رقم، صربستان قادر خواهد بود تا حدود 440 هزار تن از محصول گندم خود را در سال زراعی 10-2009 به سایر کشورها صادر نماید.
اما آنچه بیش از میزان برداشت محصول برای صربها حائز اهمیت است، تقدس گندم و حفظ شأن و منزلت نان است.

آئین های مربوط به گندم و نان در صربستان
همانگونه که ذکر شد ، گندم در فرهنگ مردم صربستان از جایگاه بسیار والایی برخوردار بوده و در بسیاری از آئین های مذهبی صربستان به کارمیرود؛مثلاً در یکی از اعیاد این کشورموسوم به "روز نیکلاس مقدس" مادر خانه در آستانه میلاد حضرت مسیح (ع) ، بذر گندمی می کارد و زمانی که این گندم جوانه می زند یادآور این نکته است که میلاد حضرت مسیح (ع) نزدیک است.
Koljivo که در برخی موارد از آن به Zhito (ژیتو) نیز یاد می گردد، ظرفی است محتوی گندم پخته شده که در مراسم مذهبی کلیساهای ارتدوکس صربستان مورد استفاده قرار می گیرد. Koljivo (کولیوو) را می توان تا حدودی با Kutia (کوتیا) در لهستان مقایسه نمود، با این تفوات که لهستانی ها "کوتیا" را منحصراً در شب عید میلاد مسیح (ع) صرف می کنند، اما مسیحیان ارتدوکس، دسر یا "پودینگ گندم" را در مناسبت های مختلفی چون روز کریسمس، بعد از مراسم خاکسپاری و در اولین جمعه مربوط به ایام روزه داری مسیحیان میل می کنند.
در گذشته ای دور و در هنگام فرارسیدن روز میلاد مسیح (ع) در صربستان، پدر خانواده، پسر ارشد را به جنگل می فرستاد تا شاخه ای از درخت بلوط را چیده و با خود به خانه بیاورد. سپس پدر حصیری را روی میز پهن می نمود تا به نوعی تداعی کننده بی آلایش بودن تولد مسیح باشد و در ادامه،در چهار گوشه اتاق پذیرایی نیز گردو و گندم قرار می داد وپس از آن، همراه با دیگر اعضای خانواده برای همه آروزی سلامتی و کامیابی می نمود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یونان
تولیدکنندگان نان در آتن، پایتخت یونان، تصمیم گرفته اند قیمت نان را به پنجاه سنت کاهش دهند. تصمیم ابتکاری نانوایان یونانی مبنی بر کاهش قیمت نان در این کشور، ممکن است به زودی توسط تولیدکنندگان سایر فراورده های غذایی از جمله خواروبار نیز اتخاذ شود. چرا که کاهش مخارج و هزینه های مصرفی مردم که از رکود شدید اقتصادی بوجود آمده در این کشور نشأت می گیرد، تاکنون تاثیرات منفی خود در بر بازار خواروبار یونان را به وضوح نمایان ساخته است.
 

 

 

www.presseurop.eu

بلغارستان
موسسه تجارت خارجی ایتالیا با همکاری سفارت این کشور در بلغارستان، در نظر دارند جشنواره سنتی ایتالیایی ها را برای هفتمین سال متوالی در شهر صوفیه، پایتخت بلغارستان، برپاکنند تا از این طریق متداولترین و محبوبترین کالاها، محصولات و مواد غذایی ایتالیا،و به ویژه نان های ایتالیایی را به مردم این کشور عرضه نمایند. بدین منظور، مغازه های جنوب شهر صوفیه خود را آماده می کنند تا انواع محصولات ایتالیایی مشتمل بر جواهرآلات، کفش، لباس و حتی مبلمان منزل را به مردم ارائه نمایند؛ حتی رستوران های این کشور نیز با نصب لوگوی ویژه این جشنواره ضمن تمجید از نان های ایتالیایی که قرار است طی روزهای هفدهم تا بیست و سوم ماه ژوئن در این رستوران ها به نمایش درآیند، از ایام برپایی این نمایشگاه به "هفته فرهنگ ایتالیا" یاد می کنند.
 

 

Http://paper.standardnews.com/en

معرفی جشنواره های نان در جهان
Introduction of the World Bread Festivals

جشنواره بین المللی نان ساویلیانو-ایتالیا International Bread Festival of Savigliano-Italy
از جمله جشنواره های نان که با محوریت "نان برای صلح" برپا گردیده است، می توان به جشنواره نان ساویلیانو، واقع در منطقه پیدمونت از استان کونئوی ایتالیا اشاره نمود.
جشنواره نان ساویلیانوی ایتالیا، با در معرض نمایش قرار دادن گونه های مختلف نان (از نانهای شیرین گرفته تا نانهای بافته شده و محتوی گردو و کشمش)، در طول سه روز برپایی، حواس پنج گانه هر بازدید کننده ای را به هیجان درمی آورد. نانوایان کشورهای مختلف با حضور در این جشنواره و پختن نانهای بومی و محلی خود، نه تنها عطر دل انگیزی به فضای جشنواره بخشیده بودند، بلکه در قالب نانهایی که پخته بودند، سنتها، آیین و رسومات کشورهای خود و حتی ریشه و اصل و نسب
خود را نیز معرفی می نمودند. بدین ترتیب، شهر کوچک ساویلیانو، به جواهری گرانمایه مبدل گردید که با میزبانی این جشن عظیم ،نه تنها عطر و بوی دل انگیزی به خود گرفت، که زمینه ساز دوستی های فراوانی نیز مابین شرکت کنندگان در جشنواره گردید.
برگزارکنندگان جشنواره نان ساویلیانو، هدف از برپایی چنین جشنواره ای را بهره گیری از نان به عنوان سمبل و نماد دوستی بین ملتها عنوان می کنند و معتقدند خمیر نان می تواند به زبان مشترک مردم و به دنبال آن ایجاد صلح و دوستی بین آنان بینجامد. از این رو تدارکات گسترده ای را برای اجرای هرچه بهتر این جشنواره در نظر گرفتند که از آن جمله می توان به اجرای نمایش در میدان اصلی شهر در مقابل دیدگان هزاران بازدید کننده اشاره نمود که توسط مهمان افتخاری جشنواره یعنی بنیاد تئاتر "Beresheet Lashalom" انجام پذیرفت و درآن، نوجوانان و جوانان 13 تا 25 ساله در قالب دو گروه به ایفای نقش پرداختند.
آنچه بیش از هر نکته دیگری نظرها را به خود جلب می کرد، تلاشها و زحمات فراوانی بود که از دانش آموزان مدرسه تا برگزار کنندگان جشنواره و حتی مردم شهر ساویلیانو متحمل شده بودند تا حس نوع دوستی و صلح طلبی خود را به بازدیدکنندگان القا کرده و خاطره ای فراموش نشدنی از شهر
خود در ذهن آنان ثبت نمایند.
گفتنی است از نکات حاشیه ای و جالب توجه درطول برپایی جشنواره، می توان به رفتار سراسر پرمهر و محبت شهردار و اعضای شورای شهر ساویلیانو و سایر شخصیت های برجسته حاضر در جشنواره همچون شهردار شهر "تورین" اشاره نمود. ضمن آنکه در روز پایانی جشنواره، از سوی مقامات رسمی منطقه "پیدمونت" ، برای تمامی بازدیدکنندگان، امکان استفاده از حمام آب گرم "وینادیو" واقع در بخش "گوتسیه" از نواحی آلپ در مرز بین ایتالیا و فرانسه، فراهم گردید تا خاطره خوش سفر به ایتالیا، بیش از پیش در اذهان بازدیدکنندگان از جشنواره نان ساویلیانو باقی بماند.

اسیدهای ارگانیک و نان بدون گلوتن
مطالعات جدید نشان می دهد که اضافه کردن فسفات مونوسدیم به خمیر بدون گلوتن تهیه شده از آرد برنج، حجم و بافت آن را بهبود می بخشد. به گفته ی پژوهشگران، فسفات مونوسدیم ماده ای مفید برای جلوگیری از کاهش فسفات و افزایش کلسیم در خون است. گفته می شود که تا بحال هیچ تحقیقی بر تأثیرات مواد اسیدی بر نان های بدون گلوتن انجام نشده است. با وجود این در سالیان گذشته، سرکه به عنوان ماده ای اسیدی به نان ها افزوده می شده تا ویژگی های نان را بهبود بخشد.
هدف این تحقیق، بررسی تأثیرات مواد اسیدی ارگانیک مانند اسید استیک، اسید لاکتیک، اسد سیتریک و فسفات مونوسدیم بر ویژگی های خمیر نان بدون گلوتن است.
در این تحقیق از آرد برنج و شیوه ی پختی با استفاده از 110 درصد آب، 6 درصد روغن، 5 درصد ساکروز، 2 درصد HPMC و 3 درصد مخمر استفاده شد.  با مشاهده ی نتایج، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که حجم و بافت نان با افزودن فسفات مونوسدیم بهبود یافت، بنابراین آن ها دریافتند که فسفات مونوسدیم بیشتر از هر نوع اسید ارگانیک بر این ویژگی نان تأثیر دارد.

www.alldietsreview.com
نام :   
ایمیل :   
 

 

 

اخبار استانها|مقالات علمي|لينكهاي مرتبط|English